Het vervolg ...

In een vorig leven was ik (Eddy) verantwoordelijk voor een blog en een website met de naam "mobiele honden", vandaar het grijnzende hondje. Omdat die vlag de lading niet meer dekte, ben ik overgeschakeld op "het vervolg". De meest recente berichten staan bovenaan. De oudere berichten verhuizen naar het menu hierboven.


13 oktober - markt.

Gisteren was het hier nationale feestdag, inclusief militair defilé in Madrid. 12 oktober is ook de “día de la hispanidad”, een feestdag voor de Spaanssprekende mensen in heel de wereld. Of er echt een reden is om te vieren blijf ik twijfelachtig vinden.

Amerika is ontdekt door Columbus, een Italiaan van geboorte, en dan nog helemaal per ongeluk + eeuwen later dan andere volkeren dat gedaan hadden. Maar liefst twintigduizend jaar vroeger hadden Aziaten al de oversteek gemaakt langs de Beringlandbrug, veel later kwam er zelfs een aantal Vikingen aangewaaid.

Akkoord, na de “officiële” ontdekking in 1492 kwamen er regelmatige betrekkingen tussen Europa en Amerika tot stand. Dat daarbij zowat de hele inheemse bevolking werd uitgemoord (door oorlog en ziekte) is voor vele Spanjaarden slechts een klein detail in de geschiedenis, net zoals veel later de wreedheden in Congo voor de Belgische kolonisators een fait divers waren/zijn.

Het is in ieder geval niet te verwonderen dat veel Spaanssprekende landen de feestdag intussen een andere naam en invulling hebben gegeven : día de las culturas (dag van de culturen) in Costa Rica, discovery day (ontdekkingsdag) op de Bahama's, en sinds 2002 in Venezuela: día de la resistencia indígena (dag van inheems verzet).

Vandaag is het allemaal veel simpeler, zondag = marktdag. Op de markt van Alfaz loop je nooit alleen, maar van een overrompeling kan je nooit spreken. De markt op woensdag en zondag in Benidorm kan je best doen met een paar stevige schoenen als je je niet wil dat je tenen platgewalst worden door de alomgekende Benidorm Bastards. De markt van Albir is “the best of both worlds” maar wordt steeds drukker. Vandaag was het met de auto aanschuiven van bij Mc Donalds tot aan de markt. Zelfs met de fiets was het niet altijd even gemakkelijk om er te geraken. Ik maakte mijn fiets vast aan een boom en stortte mij in het gewoel.

Rommelen tussen hopen afgedankte kledij, de beste citroenen kiezen, schoenen passen, met het hondje paraderen : het hoort er allemaal bij maar vandaag besteedde ik er niet te veel aandacht aan, veel te warm ! Ik liep al snel weg van de drukte richting kust. Aan het keienstrand leek het wel hoogzomer en, niet echt een verrassing, werd er nog in zee gezwommen.

Op mijn terugweg langs de droge rivier zag ik dat restaurant Anna definitief de deuren gesloten heeft, of zo lijkt het althans. Terug in de hoofdstraat viel mijn oog dan weer op een nieuw cafeetje : Bonita. Nederlandse uitbaters en de koffie + huisgemaakte appeltaart beviel me uitstekend.

Nog even langs onze pa maar dat duurde niet lang want al snel kreeg hij een telefoontje van Angelina. Die was door de politie tegengehouden met een grote tas aan haar stuur en mocht zo niet verder rijden. En ze hebben gelijk ! Bovendien rijdt ze tegenwoordig met iets wat het midden houdt tussen een fiets en een elektrische step,  naar mijn mening levensgevaarlijk tussen het drukke verkeer ! Prima vervoermiddel om op de camping rond te rijden als het zwembad of de receptie net iets té ver weg zijn om telkens te voet te gaan. In ieder geval : onze pa moest haar met de auto gaan oppikken en ik reed dan maar verder naar de caravan om naar de wedstrijd Kazachstan-België te kijken. Slaapverwekkende vertoning, anders kan je die 90 minuten niet samenvatten. Als nummer 1 in de wereld moet je voetbal promoten en niet gewoonweg genoegen nemen met een overwinning.


11 oktober - mosselen en andere beestjes.

Ik deed vanochtend mijn motorkap open en al snel bleek dat er ongewenste gasten waren geweest. Nee, geen echte inbrekers maar echt blij was ik er toch niet mee. Er lagen een heleboel schillen van mandarijntjes en uitwerpselen. Van een muis, een krokodil, leguaan of blinde vink ? Geen idee, ik heb de foto’s op Facebook gezet en iedereen had er zijn/haar idee over.

Door alle negatieve verhalen van de laatste jaren wezen veel beschuldigende vingers naar de marter. Dat lijkt me hier echter weinig waarschijnlijk en voorlopig zijn de grootste kanshebbers een eekhoorn of een boomrat. Voor zoverre ik daarin onderlegd ben, heb ik alles nagekeken en ik zie nergens doorgeknaagde kabels of leidingen – dat valt dus mee. Ik heb de motorkap nu laten openstaan, als ze dan nog eens willen komen picknicken zullen ze zich minder beschermd voelen zonder dak boven hun hoofd.

Later op de dag werd een klein bruin plekje onder de voortent ineens veel groter. Binnen enkele seconden kropen er enkele honderden spinnetjes rond. Het spijt me, nuttig of niet, nu kruipt er niks meer – er zijn grenzen aan mijn dierenliefde. Het dode dolfijntje dat hier aanspoelde tussen Albir en Altea vind ik toch iets zieliger dan een platgetrapte spinnenfamilie.

Gelukkig is er ook nog goed nieuws te melden. Vanmiddag was er een mosselfeestje gepland, en of ze gesmaakt hebben !


9 oktober - volume op 10.

Woensdag vandaag en dan is het clubnamiddag in hotel Marina. Ik ben absoluut niet van plan om elke woensdag aanwezig te zijn maar vandaag wou ik het niet missen want Salim Seghers kwam liedjes zingen. Dé Salim Seghers die iedereen van boven de 60 moet kennen als de zanger die “Verlaat me nooit” naar de top van de hitparade zong. En nee, zelfs na lang nadenken kan ik me geen andere liedjes van hem herinneren. Hij vulde zijn show dan ook kwistig met liedjes van Tura, Sommers en andere tijdgenoten.

Deze avond werd het helemaal wat anders. Debbie kwam mij ophalen en eerst gingen we een pizza eten. Normaal ga ik enkel naar Pizza4U voor een goedkoop lunchmenu maar ‘s avond kan je enkel van de kaart eten en heb je meer keuze qua pizza’s. Ik koos er eentje met zalm, kappertjes en roomkaas – lekkkkkerrrrrrr ! Daarna wandelden we naar cinema Roma in Alfaz en net als gisteren was het niet om een recente Hollywood productie te zien. Na Don Giovanni was het vandaag tijd voor een beetje (niet zo) zware metalen : een concertfilm van Metallica in samenwerking met het San Francisco symfonisch orkest. Enkele mensen hielden het na een half uurtje voor bekeken, waarschijnlijk misleid door het symfonisch orkest op de affiche maar wat een ervaring voor de overblijvers !

Natuurlijk is het niet hetzelfde dan tussen enkele tienduizenden fans in een stadion aanwezig zijn maar in een gemakkelijke stoel zie je het wel allemaal veel beter. Met de zaal ongeveer half gevuld waren er net teveel lege stoelen om te crowdsurfen maar met een beetje aanmoediging (door mij) werd er, in tegenstelling tot gisteren, geestdriftig geapplaudisseerd en ik weet dat er in het donker stiekem luchtgitaar is gespeeld. Ruim drie uur waren we getuige van een geweldig spektakel met uitstekend geluid. Het tweede gedeelte had een iets hoger meezinggehalte met hits als One, Master of Puppets, Enter Sandman en Wherever I may roam maar het hoogtepunt was de cellist die een onwaarschijnlijk knappe solo speelde. En zo weet ik het weer zeker : ik heb geen problemen met opera maar de zwaardere kost wordt toch beter verteerd.

En of het met Metallica te maken heeft weet ik niet, maar we kregen een vreemde lucht te zien toen we naar huis reden.


8 oktober - Roma.

Soms moet je eens iets anders doen. 's Avonds naar cinema Roma wandelen bijvoorbeeld.  Is 2000 km niet een beetje ver om een film mee te pikken ? Absoluut, maar ik heb het dan ook niet over dé cinema Roma in Borgerhout-Antwerpen. Hier in Alfaz is er ook een cinema Roma ! In de zomer wordt hier zelfs een filmfestival georganiseerd, vandaar ook de namen van bekende regisseurs en acteurs/actrices op de wandeldijk van Albir.

Deze avond dus naar het dorp, hier amper 2 km vandaan. Niet voor een film maar voor de rechtstreekse uitzending van de opera Don Giovanni vanuit de Royal Opera House in Londen. Meer dan drie uur, inclusief pauze, is lang maar gelukkig zijn het vrij comfortabele stoelen en is er veel beenruimte om een beetje over en weer te wiebelen. En was het de moeite ? Ja, absoluut : goed geluid in de cinema, knap (draaiend) decor met verschuivende panelen + allerlei projecties maken het heel afwisselend. In de pauze was er taart en kregen we iets te drinken en soms wou je bijna applaudisseren na een act, al is dat een beetje onnozel. De zaal zat trouwens goed vol en de terrassen in de onmiddellijke omgeving ook, daar heeft de feestdag van morgen vast iets mee te maken. En ook grappig : er loopt regelmatig een hondje binnen en buiten, ik denk dat het een vaste klant is.

En als je schrikt van Eddy die naar de opera gaat : morgen doe ik er nog een schepje bovenop en verken ik twee andere uitersten van het muzikale spectrum.


6 oktober - gelijkspel.

De vorige dagen bestonden vooral uit niksen, niksen en nog eens niksen – afgewisseld met een terrasje en gaan eten bij onze pa. Deze middag ben ik met Rob en Letty voor de eerste keer sinds mijn thuiskomst gaan eten bij Jaipur. Op zondag kan je daar nog steeds genieten van een lekker Indisch buffet, eten zoveel je wil voor een bescheiden prijsje. Daarna pakte ik meteen de bus naar Benidorm. Vandaag was het inmiddels de laatste dag van de “moros y cristianos” feesten maar vóór de afsluitende parade zou beginnen had ik nog flink wat tijd over.

Al meteen op café leek me overdreven en ik heb dan maar een beetje rondgewandeld. Zo zag ik dat Plaza Triangular stilaan afgewerkt raakt maar richting Rincón is de Avenida Mediterráneo tot aan hotel Belroy nog steeds één grote bouwwerf.  Het mooie uitzichtpunt tussen Levante en Poniente is helemaal afgesloten wegens onderhoudswerken.

Bij café Panaché kregen we als voorprogramma nog een stukje van de Ratten te zien maar iedereen wachtte natuurlijk op het hoofdgerecht : RAFC tegen Standard de Liège. Moest ik aan de andere kant van de taalgrens geboren zijn dan was ik vast een supporter van de Luikenaars geweest, nu ligt dat natuurlijk anders – ook al bestaat onze ploeg stilaan voor de helft uit ex-Standard spelers.

Het café zat stampvol en ik moest genoegen nemen met een staanplaats, net zoals vroeger op de Bosuil 😎. De eerste helft stelde weinig voor, ook al kwamen we op voorsprong. Na de 2-0 zou je denken dat de buit binnen is maar helaas werd het nog een gelijkspel en ik denk dat we daarmee best tevreden mogen zijn.

Na de wedstrijd was het eerst de bedoeling om snel snel naar het oude centrum van de stad te gaan om naar de afsluitende feestelijkheden te kijken. Woensdag begon alles met een informele intocht, donderdag namen de Moren de stad over en vrijdag werd het (tijdelijke) kasteel aan het gemeentehuis weer ingenomen door de christenen. Gisterenavond was er een grote parade, deze middag werden er bloemen geofferd aan de San Jaime kerk en vanaf 20u was er dan de laatste stoet waarbij iedereen moegestreden weer naar huis gaat.

Zoals geschreven : was de bedoeling … Na het aanbod van Albert om mij thuis af te zetten na de voetbalwedstrijd heb ik mijn plannen veranderd. De Moren vallen hier tenslotte elk jaar binnen en na enkele dagen worden ze weer verjaagd, dat zal in de toekomst nog wel even zo blijven. Nog kans genoeg om het mee te maken dus.


3 oktober - liefste kijkbuiskinderen ...

Het is al heel lang geleden dat ik nog eens iets schreef over de films en series die ik bekeken heb. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat ik niks gezien heb op mijn laptop want ook bij 40 graden lag ik in mijn bestelwagentje soms urenlang naar het scherm te kijken. Ook tijdens die zeldzame keren dat het regende en natuurlijk ook nu onlangs onderweg tijdens de internetloze avonden.

Het derde seizoen van La Casa de Papel, je weet op voorhand dat de eerste reeks niet kan geëvenaard worden maar je geeft het toch een kans. Had ik beter niet gedaan.

Riviera en The Brave, allebei op aanraden van nonkel Luc. Tijdverdrijf, met toch een lichte voorkeur voor The Brave – ondanks de weinig geloofwaardige verhaaltjes.

Orange is the New Black seizoen 7, nog altijd meer dan de moeite waard. Het gaat nu meer over de moeilijkheden die je als ex-gedetineerde meemaakt en ook de illegale vluchtelingen uit Zuid-Amerika krijgen aandacht. Echt heel spijtig dat dit meteen ook definitief het laatste seizoen is, de hele cast van de voorbije jaren passeert nog eens de revue, mooi !

Iets helemaal anders is Geub, elke aflevering heb ik toch minstens één keer heel hard moeten lachen en daar slagen Boma en Carmen niet in.

En dan natuurlijk The Handsmaid Tale, intussen drie seizoenen van een onwezenlijk hoog niveau. Dit is een serie die thuis hoort in de geschiedenisboeken.

Ik heb ook een hoop films gezien maar in mijn beperkte geheugen is alleen Captain Phillips blijven hangen, een film met de weergaloze Tom Hanks die zijn vrachtschip tegen Somalische piraten probeert te beschermen – gebaseerd op ware feiten.

Mijn voorlopig laatste wapenfeit is het derde seizoen van 13 reasons why. In de recensies compleet afgebroken maar het werd steeds beter, elke aflevering een nieuwe verdachte voor de moord die iedereen had willen plegen en je krijgt zowaar soms medelijden met de dader(s). De laatste aflevering was een beetje een teleurstelling en hoewel het zou kunnen hoop ik dat er geen vervolg meer komt.

Omdat zowat elke film of serie over moord, miserie en ander onheil gaat, wissel ik regelmatig af met oude afleveringen van Het Eiland, Kafka, Auwch en soortgelijke onzin. Een beetje lachen kan nooit kwaad.


2 oktober - eerste keer VVB.

Het leven gaat hier intussen zijn gewone gangetje : eten, wasmachine laten draaien, praatje hier, praatje daar, terrasje … Gisteren was ik met Rob eens gaan kijken bij Camperpark Costa Blanca, die zouden na jarenlange sluiting vanaf 15 september terug gasten ontvangen maar die datum werd al verschoven naar 1 oktober – gisteren dus. Helaas was daar nog steeds niets te zien.

Vandaag ben ik met onze pa bij Café Panaché iets gaan eten. Nu ja, iets … ik kreeg de reuzenportie spaghetti niet op en onze pa zijn viske was ook niet bepaald klein te noemen.

Om 14u begon het winterseizoen officieel voor de VVB, Vlaamse Vriendenkring Benidorm. In de feestzaal van hotel Marina was er al onmiddellijk veel volk opgedaagd en na betaling van het lidgeld schreven we in voor de eerste uitstap van dit jaar. We kregen meteen ook een eerste muzikaal optreden én wat uitleg over de komende activiteiten. Onze pa bleef daarna nog bingo spelen en ik ging terwijl een beetje wandelen. Ondanks het zeer mooie weer lag er niet veel volk op het strand, misschien kreeg iedereen om 17u al grote dorst want de meeste terrassen konden niet klagen over gebrek aan belangstelling. Hier en daar kon je de voorbereidingen zien voor de feesten van dit weekend : moros y cristianos.