Het vervolg ...

In een vorig leven was ik (Eddy) verantwoordelijk voor een blog en een website met de naam "mobiele honden", vandaar het grijnzende hondje. Omdat die vlag de lading niet meer dekte, ben ik overgeschakeld op "het vervolg". De meest recente berichten staan bovenaan. De oudere berichten verhuizen naar het menu hierboven.


17 februari - wok zonder wok.

Omdat ik bijna door mijn voorraad t-shirts zat (bijna wil zeggen minder dan 50 nog in de kast) deze voormiddag een wasmachine laten draaien en tegen de tijd dat ik moest vertrekken was alles droog.  

Vertrekken naar waar ? Naar Wok Mandarin in Benidorm, met de bus - samen met Rob en Letty.  Vier uur in de namiddag, een raar uur om aan tafel te gaan.  Geen probleem voor mij want ik kan op alle mogelijke uren eten, maar om 18u was er ook die belangrijke wedstrijd van Antwerp tegen Anderlecht.  Zou ik dat wel halen ?

We stonden een tiental minuten te wachten voor het restaurant toen Henny, Chris en Wies er ook waren.  Dan naar binnen : grote zaak waar we op dat rare uur bijna helemaal alleen zaten.  Je kan hier een menu bestellen maar je kan ook kiezen voor het buffet en dan eet je tot je barst, de keuze was dus snel gemaakt en het bovenste knopje van de broek werd alvast open gezet.

Heel veel keuze, zowel koude groenten en sushi als voorgerecht, reeds bereide gerechten alsook vlees en schelpdieren om ter plaatse te laten bakken.  Tel daar dan ook nog de verschillende nasi- en bami bereidingen bij, of frietjes met mayonaise en je begrijpt dat niemand met honger buiten gaat.  Maar nergens een wokmogelijkheid ? ? ? Toch op zijn minst een beetje raar te noemen ...

De weinige lege plekjes werden nog volgestopt met taart en ijsroom en intussen was niet alleen het restaurant bijna helemaal volgelopen maar was ook de wedstrijd van RAFC al begonnen.  Het was nog een beetje twijfelen : nog snel verder wandelen naar café Panaché of ... en daar kwam de bus net aangereden.  Niet meer twijfelen dus en snel naar huis om daar de tweede helft nog te bekijken.

Veel plezier heb ik aan die laatste beslissing niet beleefd : in de toegevoegde tijd 0-1 voor de Brusselaars.  De kans is klein dat we Play off 1 niet halen maar wat gaan we daar dan doen ? Alles bij elkaar is het een mooi seizoen geweest maar ik vrees dat het weer in mineur gaat eindigen.


15 februari - bloesemtocht.

Vandaag weer op stap met de Vlaamse Vriendenkring Benidorm, deze keer mochten we een uur later op de bus stappen dan tijdens het vorige reisje naar Valencia. Er zouden vandaag een heel pak minder kilometers afgelegd worden dan enkele weken geleden maar dat betekent absoluut niet dat de buschauffeur het gemakkelijker had. Met zijn bus van 14 meter lang moest hij talrijke haarspeldbochten en smalle straatjes trotseren, ik zou het niet kunnen.

De eerste stop was in Guadalest, voor de overgrote meerderheid betekent dat een koffie- en/of plaspauze maar niet voor mij. Er kon hier een cache gelogd worden die ik nog niet had en dus ging ik samen met onze pa snel tot aan het hoogste uitzichtpunt. Daar bleek dat ik op een verkeerde hoogte zat en dus ging het nog vlugger opnieuw naar beneden. Onze pa hijgt dan wel een beetje maar lossen doet hij niet. Iets lager werd de cache gevonden en helemaal beneden zat de meerderheid van onze reisgenoten nog op een terrasje terwijl enkele vrouwen toch niet konden weerstaan aan de winkeltjes.

Langs Bolulla en Tárbena ging het via Castell de Castells en Benigembla naar Parcent. In restaurant La Piscina werden we verwacht voor de lunch. Het restaurant is niet zomaar een restaurant : als je binnenkomt denk je eerder aan een antiek/brocantezaak annex rommelmarkt maar de vele gedekte tafels maken duidelijk dat hier gegeten kan worden, ook door grote groepen. Het eten was veeeeeel beter dan vorige keer in Valencia. Eerst een koud buffet als voorgerecht en daarna keuze uit veel verschillende hoofdgerechten (zalm, tong, everzwijnstoofpotje, varkenswangetjes, goulash, kipfilet enz) en ook voor het dessert was er keuze genoeg. Bovendien allemaal heel lekker en geserveerd door zeer vriendelijk personeel. Na het eten was er tijd genoeg om nog wat rond te wandelen en daar werden we verrast door de vele planten en bloemen rond het waterreservoir.

Terug op de bus reden we vele kilometers langs boomgaarden vol amandelbloesem. Het is maar afwachten hoe dit de volgende jaren gaat zijn want de bomen worden bedreigd door de bacterie Xylella fastidiosa. Als een boom aangetast is, wordt je verplicht om alle bomen in de buurt te rooien. Na een tijdje rijden werd er eindelijk een plaats gevonden om de bus even veilig te parkeren en konden we allemaal als dartele veulens door een boomgaard huppelen. Nu ja, veulens met veel kilometers op de teller. Iedereen haalde telefoon of fototoestel boven en ook een groepsfoto mocht niet ontbreken.

Volgende week schrijven we ons in voor een volgende uitstap, we hebben de smaak te pakken.