Het vervolg ...

In een vorig leven was ik (Eddy) verantwoordelijk voor een blog en een website met de naam "mobiele honden", vandaar het grijnzende hondje. Omdat die vlag de lading niet meer dekte, ben ik overgeschakeld op "het vervolg". De meest recente berichten staan bovenaan. De oudere berichten verhuizen naar het menu hierboven.


15 februari - bloesemtocht.

Vandaag weer op stap met de Vlaamse Vriendenkring Benidorm, deze keer mochten we een uur later op de bus stappen dan tijdens het vorige reisje naar Valencia. Er zouden vandaag een heel pak minder kilometers afgelegd worden dan enkele weken geleden maar dat betekent absoluut niet dat de buschauffeur het gemakkelijker had. Met zijn bus van 14 meter lang moest hij talrijke haarspeldbochten en smalle straatjes trotseren, ik zou het niet kunnen.

De eerste stop was in Guadalest, voor de overgrote meerderheid betekent dat een koffie- en/of plaspauze maar niet voor mij. Er kon hier een cache gelogd worden die ik nog niet had en dus ging ik samen met onze pa snel tot aan het hoogste uitzichtpunt. Daar bleek dat ik op een verkeerde hoogte zat en dus ging het nog vlugger opnieuw naar beneden. Onze pa hijgt dan wel een beetje maar lossen doet hij niet. Iets lager werd de cache gevonden en helemaal beneden zat de meerderheid van onze reisgenoten nog op een terrasje terwijl enkele vrouwen toch niet konden weerstaan aan de winkeltjes.

Langs Bolulla en Tárbena ging het via Castell de Castells en Benigembla naar Parcent. In restaurant La Piscina werden we verwacht voor de lunch. Het restaurant is niet zomaar een restaurant : als je binnenkomt denk je eerder aan een antiek/brocantezaak annex rommelmarkt maar de vele gedekte tafels maken duidelijk dat hier gegeten kan worden, ook door grote groepen. Het eten was veeeeeel beter dan vorige keer in Valencia. Eerst een koud buffet als voorgerecht en daarna keuze uit veel verschillende hoofdgerechten (zalm, tong, everzwijnstoofpotje, varkenswangetjes, goulash, kipfilet enz) en ook voor het dessert was er keuze genoeg. Bovendien allemaal heel lekker en geserveerd door zeer vriendelijk personeel. Na het eten was er tijd genoeg om nog wat rond te wandelen en daar werden we verrast door de vele planten en bloemen rond het waterreservoir.

Terug op de bus reden we vele kilometers langs boomgaarden vol amandelbloesem. Het is maar afwachten hoe dit de volgende jaren gaat zijn want de bomen worden bedreigd door de bacterie Xylella fastidiosa. Als een boom aangetast is, wordt je verplicht om alle bomen in de buurt te rooien. Na een tijdje rijden werd er eindelijk een plaats gevonden om de bus even veilig te parkeren en konden we allemaal als dartele veulens door een boomgaard huppelen. Nu ja, veulens met veel kilometers op de teller. Iedereen haalde telefoon of fototoestel boven en ook een groepsfoto mocht niet ontbreken.

Volgende week schrijven we ons in voor een volgende uitstap, we hebben de smaak te pakken.