Het vervolg ...

In een vorig leven was ik (Eddy) verantwoordelijk voor een blog en een website met de naam "mobiele honden", vandaar het grijnzende hondje. Omdat die vlag de lading niet meer dekte, ben ik overgeschakeld op "het vervolg". De meest recente berichten staan bovenaan. De oudere berichten verhuizen naar het menu hierboven.


7 december - El Castillo.

Vandaag is Nancy 50 jaar geworden. Samen met haar iets gaan eten zat er niet in maar dat is toch al nooit een van haar favoriete tijdsbestedingen geweest. Zelf heb ik minder problemen om af en toe op restaurant te gaan. Omdat morgen ook Mia zou verjaren (helaas "zou") hadden we besloten om samen (onze pa, Thierry, Malvina, Ferdinand en ik) naar El Castillo in Alfaz te gaan.

Je zal waarschijnlijk al opgemerkt hebben dat Sabor nog maar zelden ter sprake is gekomen de afgelopen maanden. Dat is absoluut niet omdat we niet meer welkom zijn of omdat ze ons bedorven voedsel hebben geserveerd. We waren er gewoon een beetje op uitgekeken en wilden ook graag wat andere restaurants leren kennen. Dat is intussen al uitgebreid gebeurd en, net zoals alle andere jaren, blijf je vergelijken met Sabor en moet je vaststellen dat je zelden elders zo'n lekker eten krijgt en zo goed bediend wordt voor een faire prijs.

Vandaag El Castillo dus en ik vrees dat het bij één keer zal blijven. Absoluut niet slecht gegeten maar er zijn betere alternatieven voor een lagere prijs én er waren te veel kleine minpuntjes. Het begon met een homp (lekker vers) brood dat je zelf moest snijden en verdelen onder de tafelgasten. Geen bordjes en dus heel te tafel al meteen onder de kruimels. Iedereen had een ander voorgerecht en daarover heb ik niemand horen klagen, tenzij Thierry (cocktailglas te hoog of Thierry te klein) maar die zaagt altijd 🤪 Mijn hoofdgerecht - tonijnsteak - was echt veel te zout en had iets beter gebakken mogen zijn. De "Asian style" moest dus bijna geïnterpreteerd worden als rauwe vis. De andere hoofdgerechten smaakten duidelijk wel, ook al was er een stuk biefstuk waar zelfs met het scherpste mes niet door te komen was. Over de desserten kan ik kort zijn, iedereen tevreden behalve de mensen die ijs met warme krieken bestelden (te zuur, niet gebonden). De koffie die we bestelden oversteeg qua temperatuur amper de term "lauw" en na een opmerking kregen we nieuwe, wel hete, koffie geserveerd.

Wel positief : geen parkeerproblemen, heel veel keuzemogelijkheden als je een menu neemt, vriendelijke bediening en een zeer gezellige huiselijk sfeer. Dat laatste nu nog extra in de verf gezet door de vele kerstbomen en -versieringen.

Deze avond zaten we weer met een hele hoop gasten in de tent toen we opeens hulpgeroep uit een camper hoorden. Door een verkeerde beweging was iemand zijn heup uit de kom geschoten en de man kermde van de pijn. Er werd naar 112 gebeld en korte tijd later arriveerde de ambulance. Met veel moeite en pijn kon de patiënt op een brancard gezet worden en verdween hij naar het ziekenhuis.


6 december - sinterklaas.

Gisteren ben ik naar onze pa gewandeld om eens te kijken of er nog meer lampjes, slingers en andere kerstversieringen hangen dan de vorige keer. Daarna zijn we nog iets gaan eten bij Belgomar. Toen hij me bij de caravan afzette gaf hij me nog een hele zak snoep mee. Mijn vader speelt eigenlijk het hele jaar door Sinterklaas, superpapa !

Gisterenavond zaten we met z'n allen in de feesttent want Patrick verjaarde. In vergelijking met vorige jaren was het een stuk rustiger, het was immers de eerste keer dat we zonder Vicky vierden. Deze ochtend zagen we dat, ondanks de triestige dagen, Patrick zijn rol van Sinterklaas ook nog altijd ernstig neemt want voor iedereen lag er iets klaar.

Straks ga ik nog eens naar café Panaché om naar Beveren-Antwerp te kijken. Op papier een wedstrijd die je met de ogen dicht kan winnen maar dat is in het verleden al dikwijls anders afgelopen. Afwachten dus ...


4 december - het is gebeurd : bingo !

Gisterenavond en vannacht is het voortdurend blijven regenen en rond 4u30 deze ochtend werd iedereen wakker door gigantisch hard gedonder. Na de middag begon de zon stilaan door de wolken te priemen en bleef het droog. Als het had geregend hadden we het niet eens geweten want wij zaten in de kelder van hotel Marina, woensdagmiddag weet je wel ...

Deze keer geen gewone bijeenkomst van de Vriendenkring want Sinterklaas en zijn Pieten kwamen op bezoek en ze hadden voor iedereen een geschenkje bij. Na het vertrek van de Sint was het weer tijd voor de wekelijkse bingo. Normaal ga ik dan een wandeling maken of hang ik in één van de zetels en tokkel wat op mijn telefoon terwijl onze pa hoopt op de hoofdprijs. Vandaag gebeurde echter het onvermijdelijke : ik heb voor de allereerste keer meegespeeld. Meer : ik heb zelfs gewonnen !


3 december - slecht weer !

Eergisteren nog een beetje geprofiteerd van de voorlopig laatste mooie dag. Eerst wat rondgehangen en daarna enkele caches gecontroleerd die door de laatste zoekers niet gevonden werden. De meeste bleken toch in orde en was er dus niet goed genoeg gezocht door de collega-cachers. Zoals altijd waren er ook enkele bij die duidelijk opzettelijk verwijderd waren (ik probeer het woord "gestolen" te vermijden). Elke keer neem ik me voor om ze dan niet meer te vervangen maar ik kan het toch niet laten.

Gisterenochtend begon het al vroeg te regenen maar de zondvloed die ze voorspeld hadden, kregen we voorlopig niet. Veel maakte het niet uit want we gingen met de VVB naar Ciudad Patrica. Ciudad Patricia is een 100 ha groot domein met daarop verschillende gebouwen. Drie gebouwen zijn bestemd voor de zomervakantie van Spaanse militairen en staan de rest van het jaar leeg. De andere zijn allemaal appartementen tussen de 75 en 200 m² die kunnen "gekocht" voor levenslang gebruik maar dus nooit echt je eigendom worden of die je kinderen kunnen erven.

Alles ziet er perfect uit en er wordt een zeer breed scala aan voorzieningen en diensten aangeboden. Het geheel wordt zeer goed onderhouden maar goedkoop is het zeker niet. Je moet een flinke spaarpot hebben om eraan te beginnen en daarna zit je ook nog maandelijks met vaste kosten. Na een voorstelling en rondleiding gingen we aan tafel. Simpel menuutje maar voor de prijs die we betaalden kan je ook niet veel meer verwachten.

Rond 16 u zijn Frank en Marleen aangekomen en na aankomst van Leo en Wilma de dag voordien staat de tuin nu helemaal vol. We konden nog net allemaal een praatje doen maar vanaf 17u begon het toch wel heel hard en lang te regenen. Alsof dat niet genoeg lawaai maakt op het dak van een caravan of camper kwamen er ook nog regelmatig een flinke donderslag bij. Ik heb het zelden zo hard meegemaakt, het leek soms alsof we in het epicentrum van een aardbeving zaten - alles trilde en daverde. Vandaag was het weer iets anders dan gisteren : geen onweer, wel meer wind en bijna de hele dag regen.