Het vervolg ...

In een vorig leven was ik (Eddy) verantwoordelijk voor een blog en een website met de naam "mobiele honden", vandaar het grijnzende hondje. Omdat die vlag de lading niet meer dekte, ben ik overgeschakeld op "het vervolg". De meest recente berichten staan bovenaan. De oudere berichten verhuizen naar het menu hierboven.


23 oktober - markt enz.

We kunnen weer een en ander van het lijstje schrappen. Woensdag zijn we naar de vuurtoren gewandeld en ‘s avonds zijn we bij de Griek gaan eten. Gisteren was het een miezerige dag. Behalve onze pa en Angelina van de luchthaven halen waren we toch niet veel van plan, dat viel dus mee. ‘s Middags waren we al bij Oriental Garden gaan eten zodat we de rest van de namiddag en avond beschikbaar waren om naar Alicante te rijden. Het vliegtuig arriveerde met een half uurtje vertraging en zo waren we nog net vóór het donker thuis.

Vandaag gingen we naar de markt van Alfaz. Niet echt veel volk maar alle kraampjes stonden er intussen toch. Daarna volgde naar goede gewoonte een bezoek aan het terras van café Albeniz waar een heleboel bekenden zaten.


20 oktober - verkennen.

Carina begint zich hier al helemaal thuis te voelen. De vele restaurantbezoeken en het mooie weer zullen daar zeker bij helpen. De eerste avond eindigden we bij La Plaza in Alfaz, gisterenmiddag mocht Transilvania ons verwennen. Vandaag werd het spaghetti bij Panaché, gevolgd door een ijsje bij Universal en uiteraard liepen we overal bekenden tegen het lijf.

Op het strand van Benidorm lagen meer mensen te zonnen dan ik had verwacht maar als je door de straten loopt krijg je toch een heel andere indruk. Ik schat dat 75% van de zaken gesloten is, ook grote hotels. Er zijn plekken waar je echt helemaal niemand ziet. Heel erg voor de mensen die hier hun kost moeten verdienen maar ik vind het wel prettig zo.

De eerste dagen werden toch vooral gevuld met opruimen en poetsen. Na enkele maanden afwezigheid ligt er overal een dikke laag stof en alles wat in de overvolle autokoffer zat moest een plaats krijgen. Gisteren was het al iets meer genieten tijdens de wandeling langs de winkelstraatjes en het hele gebied tussen de Mirador de Punta Canfali en het kruis van Benidorm.

Telkens blijf ik wel de fout maken om met Carina een winkeltje binnen te gaan waar ze allerlei rommeltjes verkopen waar niemand op zit te wachten maar die zooooooooooo leuk en goedkoop zijn dat je ze niet kan laten liggen. Op de N332 is er een zeer grote nieuwe Chinese winkel geopend, laat Carina daar los en je ziet ze de hele week niet meer terug. Bij één van de filialen van Ale Hop werden we dan weer getrakteerd op kerstmuziek, dat vind ik half oktober overdreven ...


18 oktober - thuis !

Donderdagmiddag reden we tot Pont-a-Mousson, zo’n 350 km vanuit Sint-Job. De hele tijd gratis snelweg en dus redelijk vroeg ter plaatse aangekomen. Nog flink wat uurtjes tijd om het stadje een beetje te verkennen en caches te zoeken. ‘s Avonds typisch Franse keuken bij de McDonalds vlak naast het hotel. Het Kyriad Enzo hotel is een beetje afgeleefd maar het personeel is vriendelijk en het geheel baadt in een leuk autosfeertje.

Vrijdag reden we tot Aubière bij Clermont-Ferrand, vlak bij een groot bioscoopcomplex – daarmee is alles wel gezegd. Gisteren zaterdag reden we verder tot Perpignan, grotendeels langs de gratis A75, in de buurt van Millau verlieten we de snelweg. Om geld te besparen door de beroemde brug te mijden ? Ja, maar zeker ook omdat de brug helemaal in de wolken verdwenen was. Onderweg nog een stop in La Cavalerie en Salses, ook daar werden enkele caches gevonden.

Het Fast hotel in Perpignan is van de goedkoopste soort maar alles wat je nodig hebt is er. Als je honger hebt zal je je eigen voorraad moeten aanspreken of de auto nemen want in de onmiddellijke omgeving is er echt helemaal niks te vinden. Het bij het hotel horend restaurant is in deze coronatijden gesloten.

Deze ochtend waren we iets na 8u al op stap richting eindbestemming. Onderweg nog even de snelweg af om in Ametlla enkele caches te zoeken en daarna in rechte lijn naar de vaste winterstek.


15 oktober - nog eens.

Als ik dit schrijf is het donderdagochtend en ik hoop dat we ten laatste om 11u kunnen vertrekken. Zondag in de namiddag zouden we dan in Alfaz moeten aankomen. Waarom we pas vandaag vertrekken terwijl Carina haar vakantie afgelopen zaterdag al begon ? Genoeg redenen : ik moest nog wachten op het inschrijvingsbewijs van de auto en we twijfelden ook nog altijd door het coronavirus. Het belangrijkste was toch de verjaardag van Carina’s mama gisteren. Dat werd gevierd bij Fratelli, waar anders ...


13 oktober - record !

Zondag zijn we onze pa en Angelina gaan halen in Antwerpen zodat ze ook eens konden zien waar we tegenwoordig onze zomer doorbrengen. Het aanbod om in het campingrestaurant iets te eten werd snel aanvaard.

Gisteren werd het weer een onvervalste cachedag, we trokken naar polderdorp Zandvliet om daar in de buurt een hele reeks af te werken. Voor Carina net iets te veel kilometers met haar nieuwe wandelschoenen, een flinke bloedblaar was het gevolg. De vondsten van vandaag zorgden ervoor dat 2020 mijn beste geocachingjaar is tot nu toe, het record van 2012 werd (eindelijk) scherper gesteld.

Vandaag zijn we de hele dag bezig geweest met inpakken, routes voorbereiden, hotels reserveren enz. Daaruit kunnen jullie meteen afleiden dat het vertrek naar het zuiden steeds dichterbij komt.


10 oktober - Macho en voetbal.

Gisteren heb ik in de voormiddag Lochristi met pijn in het hart verlaten. Gedaan met de hele dag onnozele verhaaltjes vertellen, voor de gek gehouden worden door de kinderen, hapjes zonder ophouden en veel te veel lekker eten.

De eerste halte was normaal onze pa ophalen om hem naar de dokter te brengen (maak je geen zorgen, alles in orde) maar hij was intussen al met de bus, ondanks staking bij De Lijn, ter plaatse geraakt. Tijd op overschot dus en dan maar eens langs Nancy geweest. Macho was uiteraard heel blij om mij te zien en gedroeg zich weer als volleerde circushond. Volgende afspraak was bij Liliane, de zus van Nancy. Die verwacht mij elk jaar om haar laptop “op te kuisen”. Daarna was het tijd om Carina op te halen bij haar mama. De laatste werkdag, nu drie weken vakantie.

Omdat niet helemaal duidelijk was wanneer de Skoda een onderhoud zou moeten krijgen, reden we lang garage Rietje in Kapellen om eventueel een afspraak te maken. Al snel bleek dat het volgende onderhoud nog 10000 km op zich laat wachten. Gelukkig maar, want een afspraak maken moet je hier drie weken op voorhand doen. Ik mocht wel even binnen rijden om alle vloeistoffen na te kijken, eventueel bij te vullen en de bandenspanning na te kijken. Dat kostte ons niks en daar bovenop nog een heel vriendelijk onthaal !

Deze ochtend was het verdomme koud in de Kempen, op het gras was zelfs een rijmlaagje aanwezig. Gelukkig moesten we niet in de kou op de bus staan wachten en konden met de auto naar Merksem rijden voor de wedstrijd van City Pirates tegen Tubantia. City Pirates hebben dit seizoen bijna alle wedstrijden gewonnen met een groot verschil. Tot vandaag … De U11 van Tubantia waren in topvorm en de match werd gewonnen met 4-8, twee goals van kleinzoon Rayan !


8 oktober - dokter Eddy ?

Vandaag is het precies 10 jaar geleden dat we Fakie (één van onze schnauzers) hebben laten inslapen in Frankrijk, 15 jaar oud en helemaal versleten. We (toen Nancy en ik) waren onderweg naar Spanje en Fakie was vlugger op onze eindbestemming dan wij. We hadden er namelijk voor gekozen om ze te laten cremeren en de urne werd opgestuurd naar Alfaz del Pi.

Vandaag is ook de dag dat het camper-en bestelwagenleven officieel is beëindigd. Deze ochtend ben ik met Luc naar de technische controle in Wondelgem gereden om de Skoda Superb Combi te laten keuren en intussen hangen ook mijn nummerplaten op de “nieuwe auto”. Was wel grappig : toen we stonden te wachten om de papieren terug te krijgen werd de naam afgeroepen van de eigenaar – toen nog Anne - die niet zomaar mevrouw X is, maar dokter X. Ik reageerde op het afroepen van de naam dokter X en je zag iedereen denken : als dat een dokter is – die komt niet aan mijn lijf !

‘s Middags ben ik de verzekering in orde gaan brengen zodat ik me daar ook al geen zorgen meer over moet maken.


5 oktober - het weekend is weeral voorbij.

Hoe is het met onze pa ? Die is sinds afgelopen woensdag geland in Zaventem en blijft twee weken in België. Uiteraard ben ik al een keertje op bezoek geweest en hij wil uiteraard ook eens naar onze caravan komen kijken. Of dat nog gaat lukken is afwachten, elke dag veranderen onze plannen in verband met wel of niet vertrekken.

Vrijdagavond zijn we, zoals reeds geschreven, bij Colmar gaan eten met de familie. De bedoeling was om daarna nog terug naar Sint-Job te rijden maar in Lochristi blijven slapen was een betere optie. We moesten zaterdagochtend dan wel op tijd vertrekken want kleinzoon Rayan speelde al om 9u30 zijn wekelijkse voetbalwedstrijd, deze keer werd gewonnen met 7-3 (of zoiets). Echt aangenaam om te kijken was het niet in de miezerige regen.

Onderweg stopten we nog bij Decathlon om een paar goede wandelschoenen te kopen voor Carina. Gisteren werden er frietjes gehaald in het campingrestaurant, uit eten ging niet want alles was volzet.


2 oktober - van Fratelli naar Colmar.

Laat me het (nog maar eens) hebben over eten. Gisterenavond waren we met Wilma en Leo afgesproken bij Fratelli om hen te laten meegenieten van de superlekkere gerechten. Voor ons was het al een hele tijd een duidelijke zaak en nu is ook het vrolijke echtpaar uit Wuustwezel overtuigd : dit is echt een toprestaurant als je van de Italiaanse keuken houdt. Deze avond zijn we met de familie uit Lochristi bij Colmar gaan eten. Door het hardnekkige virus is de buffetformule iets aangepast maar nog altijd lekker en zoveel je wil.

Waarom we het zo ver van huis gaan zoeken ? Eergisteren hadden we telefoon gekregen dat de nieuwe auto van Anne – lang uitgesteld door alweer hét virus – mocht afgehaald worden. En voor diegenen die het nog niet wisten : wij krijgen de “oude” auto van Anne. Daar hoort dus een etentje bij ! Voorlopig rijden we nog even rond met de oude nummerplaten want pas volgende week wordt hij gekeurd voor verkoop. Dan nog wachten op het inschrijvingsformulier en hij is officieel van ons.

Samen met het goede nieuws dat we ons in de nabije toekomst opnieuw gemakkelijker kunnen verplaatsen, hoorden we ook dat de Comunidad Valenciana (waar Alfaz ligt) van code rood naar oranje veranderde. Dat opende dus perspectieven om toch maar te vertrekken naar het zuiden. Helaas werd dat enthousiasme vandaag alweer getemperd toen we hoorden dan volgende week heel Frankrijk rood wordt ingekleurd op de coronakaart. Voor mij zelf niet allemaal een groot probleem maar wel voor Carina. Dus weer iets om over na te denken, het houdt niet op ...