Ik ben Eddy

In een vorig leven was ik verantwoordelijk voor een blog en een website met de naam "mobiele honden", vandaar het grijnzende hondje.  Omdat die vlag de lading niet meer dekte, ben ik in februari overgeschakeld op "het vervolg". 

De meest recente berichten staan bovenaan.  De oudere berichten verhuizen bij het begin van een nieuwe maand naar het menu hierboven.


19 mei - onze pa verjaart, al de rest is onbelangrijk.

Tijdens de voorbije maanden was het lijstje met uit te voeren klusjes steeds langer geworden.  Meestal kleine zaken die ik misschien zelf ook zou kunnen oplossen maar die onze pa veel beter kan :-).  En zo stond hij gisteren om 11u hier.  Eerste taak : dompelpomp in de caravan vervangen, die had het enkele weken geleden opgegeven en intussen was het behelpen met een jerrycan.  Een nieuwe pomp kopen was niet nodig want er waren nog enkele afdankertjes in voorraad.  Helaas, ook die werkten niet.  Dan maar kijken naar wat je eigenlijk altijd eerst zou moeten doen : de zekering.  Die was doorgebrand en werd snel vervangen door een nieuwe.  

Dan een nieuwe deurrubber voor de caravan.  Die had ik vorige zomer in België besteld en gekocht, 70 euro aub ! Centimeter per centimeter werd de rubber op zijn plaats geschoven, taak volbracht.

Wat nu ? Het buizenstel van de voortent nog eens helemaal goed opspannen.  Onze pa had daarvoor een hulpmiddel bij waarvan ik niet eens wist dat het bestond.

Volgende : nieuwe handgrepen op mijn Mongoose mountain bike.

Next : bandendruk controleren van de Terminuzzz, dat bleek na al die maanden stilstaan nog altijd in orde.  Daarna nog enkele aansluitingen van de huishoudbatterij beter vastmaken. 

Om te eindigen : onze pa onder de Peugeot Boxer om de handrem bij te regelen.

In totaal vier uurtjes werk en terwijl het zweet langs alle kanten over zijn lijf liep niet willen drinken, eten of snoepen.  Zo worden ze niet meer gemaakt !

Vandaag werd hij beloond voor al dat werk.  En niet alleen voor alles wat hij gerepareerd en/of aangepast heeft.  Ook niet alleen omdat hij de beste vader van de wereld is.  Vooral omdat hij vandaag jarig was : 87 jaar ! ! !

De bedoeling was om naar Oasis in La Nucía te gaan maar daar was geen enkele plaats meer vrij.  Toen wij er waren was er slechts één tafeltje bezet maar al de rest was al gereserveerd.  Het eerste alternatief werd door iedereen goedgekeurd : Bamboo, het Chinese restaurant aan de CV70 waar je voor 13 euro zoveel kan eten en drinken als je wil.  En gegeten hebben we ! Na afloop zei iedereen ongeveer hetzelfde : de rest van de week moet ik niets meer hebben.

Na het eten heb ik dan iets gedaan wat al heel lang moest gebeuren : langs Mel Custom gaan om de Harley te laten ophalen.  Rond 19u waren ze hier met de “Rettungsdienst” en de motorfiets werd in de bestelwagen geduwd.  Er zal een nieuwe batterij ingezet worden en dan kan hij op transport naar België om daar een nieuwe eigenaar hopelijk nog vele jaren plezier te bezorgen.

Daarna snel snel met de bus naar de Panaché in Benidorm om de laatste wedstrijd van RAFC op tv te bekijken.  Een wedstrijd die niets te betekenen had maar het seizoen afsluiten met een overwinning had toch mooi geweest.  Niet dus ...


17 mei - opnieuw rust.

Vandaag opnieuw volledige rust op het terrein, na drie dagen maaien op het bovenveld.  Nu staat er nog zoveel onkruid dan haar op Kojak zijn hoofd.  Iets verder kwam ik de herder met zijn kudde schapen en geiten weer tegen, die beestjes knabbelen sneller dan een doorsnee tuinman kan maaien.  En voor de rest : niksen, niksen en niksen.  Al dat niksen wordt alleen onderbroken om naar de supermarkt te gaan, daar werd mijn fiets bewaakt door een schoothondje.  Als je dan terugkomt is het weer tijd om te vloeken als je ziet wat voor een rommel ze nog maar eens hebben achtergelaten naast de container.

Tot mijn vertrek volgend weekend zal ik niet veel meer beleven.   Het is daarom extra de moeite om eens naar collega-bloggers te kijken.  Vooral Omer en Ann en Gery en Roza maken op dit moment een mooie reis.  Hierboven in het menu bij "andere bloggers" kan je op hun link klikken.


16 mei - laatste keer Sabor ?

Alweer een prachtige dag vandaag, ook al is het nog altijd een paar graden frisser dan je rond deze tijd zou verwachten.  Voor mij moet het in ieder geval niet warmer zijn.  Tussen de 20 en 25 graden vind ik perfect, je kan dan lang van de zon genieten zonder te verbranden (alhoewel …).

Vanmiddag zijn we nog een keertje gaan eten bij Sabor maar er is niet meer gereserveerd voor volgende week.  Misschien komt het er toch nog van, we zien wel … Ik heb alvast nog een foto genomen van “onze” baai, wie weet is die er volgend jaar niet meer blink.

Toen ik terug kwam aan de caravan en nog een beetje in mijn stoeltje ging hangen, kwam er een lampenkap aangewandeld : Thyra ! Tegelijkertijd word je dan ook besprongen door Clovis, die zou het liefst boven op je kop gaan zitten.  In het begin waren zijn bezoekjes nog een beetje aarzelend en moest je hem naar binnen lokken, nu vliegt hij in en uit de caravan als een wervelwind.  En Jill ? Die waggelt gewoon een beetje rond.


15 mei - 2 x

Twee keer goed nieuws gisterenavond.  Onze pa zijn auto is na veertien dagen garage eindelijk klaar.  De kleine onafhankelijke garage vond het probleem niet en brachten de Punto naar een Fiat garage.  Daar hebben ze nu een nieuwe - hoe noem je zoiets - centrale stuureenheid geïnstalleerd en tijdens een kleine testrit bleek alles weer in orde.  Nu maar afwachten, want vorige keer duurde het slechts enkele dagen en de miserie begon opnieuw.

En ook goed nieuws voor Thyra, de bardino (hond) van Patrick en Vicky.  Die heeft gisteren op de operatietafel gelegen en alles wat nodig is om kindjes te krijgen is eruit gehaald.   Ze liep al een hele tijd te bloeden en was sterk vermagerd.  Nu zal ze wel snel beter worden.


14 mei - chocolade ?

Het is toch allemaal niet eerlijk : je gaat een stukje wandelen en denkt “Hé, daar ligt chocolade”.  Blijkt dat het steentjes zijn.  Gelukkig maar, want chocolade opeten die al enkele uren op het asfalt ligt … 

Trouwens, zou die platgereden slang ook gedacht hebben dat het chocolade was ? Ik heb het gevraagd maar zij/hij antwoordde niet.

Heb ik echt niets anders te vertellen ? Eigenlijk niet, de hele dag wordt gevuld met in de zon zitten en slechts onderbroken door even naar binnen te gaan om mijn reisroute nog maar eens aan te passen.  Het staat nu vast, ik vertrek zondag 27 mei.  Niet dat je daar enig houvast aan hebt, enkele weken geleden was ik ervan overtuigd dat ik de 20e al naar het noorden zou rijden.  De reden van het uitstel : onze pa zijn auto die nog altijd in de garage staat en die nodig is om een aantal klusjes uit te voeren, het slechte weer in Frankrijk en het feit dat het hier wel heerlijk is in je eentje.  Vandaag was het nochtans iets minder want de hele dag zijn ze bezig geweest met het bovenveld te maaien.  Dat was wel nodig want zelfs de grootste honden zag je niet meer lopen door het hoge onkruid.  Bovendien is het ook belangrijk voor Patrick om vanuit zijn nieuwe vervoermiddel een onbelemmerd uitzicht te kunnen hebben.  


13 mei - eten met de familie.

Mooie dag vandaag, niet alleen door het mooie weer.  Rond de middag stapte ik samen met onze pa op de bus naar Benidorm want we hadden afgesproken met (nonkel) Omer en Diane om samen te lunchen in hun hotel (Sandos Monaco).  Vroeger kwamen ze wel meer deze kant uit maar zoals velen zijn ze na een tijdje uitgeweken naar Turkije om hun vakantie door te brengen.  En nu dus toch opnieuw naar de Costa Blanca.  Het eten was lekker maar niet te onderscheiden van de andere buffetten in de ontelbare viersterrenhotels hier in de buurt.

Daarna dronken we nog een koffie en daarbij hebben we een beetje vals gespeeld.  Iedereen in het hotel heeft een armbandje waarmee bewezen wordt dat ze een all-in formule hebben geboekt.  Onze pa en ik dus niet maar dat hebben ze niet gemerkt.  Nog later heb ik onze pa eens meegenomen naar café Panaché, dan weet hij tenminste waar ik 's avonds uithang als Antwerp speelt.

En dan nog een beetje uitleg over nonkel Omer.  Hij is de jongere broer van mijn moeder maar na haar overlijden zijn de contacten een beetje verwaterd.  Toch is het altijd wel lachen en gezellig om over vroeger te vertellen want als kind heb ik vrij veel tijd met hem doorgebracht.  Met hem heb ik ALLE Elvis films meerdere keren in talloze bioscopen gezien, ging ik naar catch- en basketbalwedstrijden en later staken we zelf quizzen in elkaar voor zijn personeelsvereniging van Belgacom.


12 mei - geen Europees voetbal volgend seizoen.

Enkel deze voormiddag scheen de zon, de rest van de dag moesten we tevreden zijn met een aangename temperatuur en een bewolkte hemel.  Rond 16u zat ik op de bus naar Benidorm in de hoop nonkel Omer en zijn vriendin te vinden.  Ik wist via onze pa in welk hotel ze zaten en ik had geluk : even navragen bij de receptie en een telefoontje naar hun kamer was genoeg.  We hebben een tijdje op het terras gezeten en morgenmiddag ga ik met onze pa mee in hun hotel eten.  Vanavond koos ik voor McDonalds, op de achterkant van de bustickets staan altijd aanbiedingen en zo had ik voor minder dan vijf euro mijn buik vol.  Volgende stop was de Panaché, vanavond was voor Antwerp de laatste kans om zich te plaatsen voor de eindronde van play off II en zo volgend jaar misschien Europees te kunnen spelen.  Helaas, thuis de boot in met 1-2 tegen STVV.  De pijn werd verzacht door de 4-2 nederlaag van KFCO bij Lokeren, ook al hadden we vandaag heel blij geweest met een overwinning van de ratten indien we zelf gewonnen hadden.  Niet dus en het seizoen eindigt zo toch een beetje in mineur na de fantastische start.  

Geen chauffeur vandaag en dus met de bus terug naar Alfaz, gelukkig was de niet-aangekondigde regenbui toen al achter de rug.  Onderweg naar de bushalte kon ik nog even meegenieten van de massa feestende Britten.


12 mei - 25 jaar geleden.

Een dag om nooit te vergeten : 12 mei 1993, de finale van (toen nog) Europacup II.  Parma tegen Antwerp, in het legendarische Wembley stadion ! 

Om daar te geraken had rood-wit eerst de Belgische bekerfinale tegen KV Mechelen moeten winnen.  Europees gingen achtereenvolgend Glenavon, Admira Wacker, Steaua Boekarest en Spartak Moskou voor de bijl. 

Antwerpen liep leeg, niemand wou die finale missen.  Tussen de 15000 en 20000 supporters reisden af naar London.  Voetbalsupporters, echt niet alleen RAFC fans.  

Een collega van me had tijdens een spelletje twee vliegtickets naar een Europese bestemming gewonnen en al snel kwamen we tot een akkoord.  Hij zorgde voor het vervoer en ik voor de inkomtickets.  Vele fans gingen voor één dag over en weer met trein/bus en ferry.  Wij maakten er meteen een citytrip van en boekten ook een hotel.  We zagen de meerderheid van de supporters aankomen in de Britse hoofdstad én ook weer vertrekken.  De sfeer was fantastisch, nergens rellen - alleen feest ! De politie te paard vond het helemaal niet erg om te poseren met vlaggen van beide ploegen en overal werd verbroederd.  

De wedstrijd werd verdiend gewonnen door de Italianen en toch bleven de Antwerp fans zingen tot het einde.  Doen ze nog altijd trouwens !


10 mei - wisselvallig.

Gisteren was het de zoveelste dag van een kwakkelend half jaar.  Tot drie uur was het absoluut zomer en dus reed ik met de fiets naar de supermarkt.  Toen ik daar een half uurtje later buiten stapte was het tien graden kouder geworden en de wolken zagen er dreigend uit.  Het bleef niet bij dreigen want ik was amper thuis en het begon flink te regenen.  Een uur later scheen de zon opnieuw en tegen 19u30 trok ik met de bus naar Benidorm om de wedstrijd RAFC-Eupen te zien in café Panaché.  De drie punten zijn weer binnen maar echt overtuigend was het toch niet, wel een heel knappe goal van Ardaiz.  En zeker niet vergeten het aantal supporters dat weer trouw aanwezig was op de Bosuil.  Zo'n 9000 man terwijl die van Eupen met een halve autobus waren.  Tegen het einde van de match begon het weer te regenen, gelukkig kon ik meerijden met Ludo en moest ik niet met de bus terug naar Alfaz.

Deze ochtend was het al vroeg warm en het bleef vrijwel de hele dag mooi weer.  Zwembroek aan dus en een beetje in de zon liggen tot het tijd was om te vertrekken naar Sabor.  Het restaurant naast Sabor (Blau) is opnieuw open, vorige week waren er al voorbereidingen te zien en nu was het menens.  Een klein deel aan de rechterkant wordt een sushi zaak die binnenkort opent.  De linkerkant blijft een “gewoon” restaurant, een menu serveren ze aan 23 euro.  Iets duurder dus dan Sabor. 


9 mei - a matter of time.

Gisterenavond heb ik naar de eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival gekeken, puur om mij een beetje te ergeren.  Toch viel het dit jaar wel mee, waarschijnlijk omdat het begon na "Thui-uis" en naar een lager niveau dan die zeepserie kan je niet zakken.

Grote teleurstelling na het bekend maken van de finalisten voor zaterdag want België is er niet bij, nochtans heeft Sennek een goed nummer.  Een aantal andere finalisten mogen van mij (maar wie ben ik) binnen enkele dagen gerust een poging doen om eeuwige roem te vergaren maar zoals altijd waren er ook weer een aantal complete wanprestaties, vakkundig verstopt achter een of andere circusact.  

Onze pa zijn auto staat intussen nog altijd in de garage.  Vanmiddag zouden ze hem naar de Fiat dealer brengen in de hoop dat ze daar het probleem kunnen vinden.  Intussen wordt mijn vader alweer meer dan een week verplicht om opnieuw naar de winkel te gaan met de fiets.  Hij is hier een uurtje geleden nog geweest met Angelina (= Angèleke).  Die rijdt hier nog zonder elektrische ondersteuning de berg op, met een flink rood hoofd weliswaar.  Ze kwamen de hemden brengen die ik vorige week van Patrick had gekregen, de mouwen allemaal netjes ingekort.  Dank u !


Kijken, of niet.

Bad Trip, een Vlaamse film waarvan ik niet eens wist dat hij bestond.  Is dat erg ? Niet echt, enkel goed als opvullertje als je 's nachts tussen 2 en 4 niets te doen hebt.  De beste rol is zeker die van Gene Bervoets, iemand waar ik absoluut geen fan van ben, dat zegt al genoeg.

Wél goed is “De dag”, een serie die in het najaar op VIER te zien zal zijn.  Je zou haast denken dat ze samengewerkt hebben met de scenarioschrijvers van “La casa del papel” waar ik een tijdje geleden zou enthousiast over was.  Het verhaal is een beetje gelijklopend maar de manier waarop de serie gemonteerd is, maakt dit een buitenbeentje. Ik had de eerste aflevering gezien en toen ik aan de tweede begon, dacht ik dat er iets mis was met de volgorde.  Wat bleek : in elke onpare aflevering krijg je het verhaal te zien vanuit de politiediensten en buitenstaanders.  In de pare episodes maak je hetzelfde verhaal mee als gegijzelde/gijzelnemer.  Knap en niet te missen als de serie wordt uitgezonden !

Omdat Maaike Neuville een rol speelt in de reeks was ik benieuwd naar wat ze de laatste tijd heeft uitgespookt en zo kwam ik terecht bij “Goltzius and the Pelican Company”, een film van Peter Greenaway.  Zo'n 20-30 jaar geleden was ik een grote fan van deze regisseur, deels te danken aan de soundtracks van Michael Nyman.  En nu dus, jaren later, heb ik dus deze film ontdekt.  En of hij nu zo extreem is geworden of ik het allemaal niet meer begrijp wil ik in het midden laten, maar ik zit niet te wachten op méér.


6 mei - markt, frietjes en voetbal.

Ik heb al slechtere weekends meegemaakt.  Zon van 's morgens tot 's avonds, warm genoeg om in zwembroek rond te lopen maar niet zo heet dat je schaduw moet opzoeken.  Vandaag werd het luieren onderbroken door een uitstapje naar de markt van Albir.  Daar werd al snel duidelijk dat het nispero seizoen op zijn hoogtepunt is. Onze pa en Angelina liepen ook rond op de markt en dus gingen we samen naar het plaatselijke frietkot, dat kan af en toe smaken.  Enkele dappere mussen vonden de frietjes ook lekker.  De rest van de middag en avond werd – alweer – gevuld met voetbal, voetbal en nog eens voetbal.  Brugge-Anderlecht : ik zie geen van beide ploegen graag winnen maar de uitslag maakt de competitie toch opnieuw spannend.  Standard bevestigde weer overtuigend en de totaal niets betekenende wedstrijd van KFCO tegen KV Oostende zorgde toch ook voor een goed gevoel.  Als je dan de avond ook nog kan afsluiten met een gelijkspel tussen FC Barcelona en Real Madrid dan ben ik helemaal tevreden.  Terwijl ik in mijn zetel lig, krijg ik tegenwoordig regelmatig bezoek van Clovis, één van de huishonden.  Omdat ik hier nu helemaal alleen sta, staat het poortje tussen het privé en “openbaar” gedeelte regelmatig open.  En vooral Clovis profiteert daar dan van en vóór je hem hoort binnen komen, ligt hij al op zijn rug onder tafel om geknuffeld te worden.


5 mei - rode kool en drie punten.

Gisteren was een perfecte dag om een beetje te werken.  Begrijp me niet verkeerd : een beetje ! Het dak van de caravan proper gemaakt, de voortent afgewassen en de bestelwagen een keertje afgespoten.  Voor de rest was het een dag zoals vele andere : hangen, zitten, liggen en niksen.

Vandaag werd ik om 13u bij onze pa verwacht want hij had me uitgenodigd om rode kool met worst te komen eten.  Als je bij onze pa gaat eten is het altijd een compleet menu en dat was deze keer niet anders want er was ook kervelsoep vooraf en als dessert rijstpap. En alsof het niet genoeg was : een uur later nog een ijsje.  Om het helemaal compleet te maken kreeg ik ook nog wat overschot mee naar huis.

Terug bergop met de fiets was iets moeilijker met een meer dan volle buik, gelukkig had ik nog enkele uurtjes om te bekomen voor ik naar Benidorm zou trekken.  Deze avond stond Lokeren-Antwerp op het programma.  De eerste helft was duidelijk voor de thuisploeg maar na de rust was RAFC beter, ook al werd de winnende goal pas in de 93e minuut gescoord. 

Het leven van een cafébaas kan hard zijn : de 1-2 missen omdat je een dronken klant met de auto naar huis gaat brengen.  In een doorsnee café wordt je gewoon buitengegooid of wordt er in het beste geval een taxi gebeld.  Leve de Jerry en de  Panaché !


3 mei - modeshow en Sabor.

Na het vertrek van Rik en Myriam deze ochtend sta ik hier nu echt helemaal alleen.  Lekker rustig ! Ik vind het plezant als het hier vol staat maar net zo aangenaam als ik hier in mijn eentje achterblijf.

Gisteren was Patrick een stapeltje hemden en broeken komen brengen die hij zelf niet meer wil dragen.  Of ik iets kon gebruiken ? Ik aanvaard alles van een platgereden kikker tot een gloednieuwe Aston Martin Vanquish Zagato dus waarom dit niet ?

Vandaag werd de voortent omgetoverd tot de Costa Blanca Catwalk en werd alles gepast en geshowd.  Hemden die veel te duur zijn om zelf te kopen (Esprit, Ralph Lauren, Burberry enz) en die best mooi zijn, alleen zijn ze allemaal een beetje aan de grote/brede kant en vooral de mouwen zijn te lang.  Een aantal hou ik zelf bij (met de rest wordt wel iemand anders gelukkig gemaakt) en ik zal dus iemand met een naaimachine moeten zoeken om een en ander aan te passen, gelukkig heeft onze pa een vriendin die daar goed mee uit de voeten kan smile.

Deze middag was het weer tijd om naar Sabor te gaan en op de terugweg stopten we even bij de garage waar onze pa zijn auto intussen weer een paar dagen staat.  Vorige week was alles in orde toen we hem gingen afhalen maar enkele dagen later was hetzelfde probleem er opnieuw.  Veel konden ze niet vertellen maar morgen gaan ze meer weten.  Dat zeggen ze altijd ...


2 mei - al drie jaar geleden ...

2 mei 2015 was een bijzonder emotionele dag.  Enkele dagen eerder overleed Isabel, in het motorwereldje beter bekend als Issy.  Haar urne werd overgebracht van Elche naar Altea.  In Elche waren enkele honderden motorrijders aanwezig en bij de uitstrooiing op het einde bleven er nog enkele tientallen over.  Alle clubs in vrede naast elkaar.  Eerst rustig iets drinken in de plaatselijke chiringuito en dan naar de plek waar nog niet zo lang geleden haar partner Werner zijn laatste rustplaats vond.  Op precies dezelfde locatie werd haar as door zoon Carlos aan de golven toevertrouwd.  Een mooi afscheid !


1 mei - koningsdag

Ook al waren er regelmatig dreigende wolken te zien, het bleef droog.  Geen enkele reden dus om niet naar El Cisne te fietsen.   Daar werd vandaag met enige vertraging Koningsdag gevierd door de Nederlanders.  Als ik het mij goed herinner is dat feest twee jaar geleden door een zwaar onweer met een dag uitgesteld en vorig jaar was ik rond deze tijd zelf al in België om de camper te verkopen.

Op zo'n markt/feest kom je altijd bekenden tegen en dat was nu niet anders.  Ik kocht lekkere honing/gemberkoeken bij Joery en Letty en enkele dozen snoep om te overleven als ik onderweg ben naar het noorden.

Ik ben ook langs Guy geweest op camping Benisol, dat was al een tijdje geleden.  Tegen de avond moest de verwarming aan ...