Het vervolg ...

In een vorig leven was ik (Eddy) verantwoordelijk voor een blog en een website met de naam "mobiele honden", vandaar het grijnzende hondje.  Omdat die vlag de lading niet meer dekte, ben ik in februari overgeschakeld op "het vervolg". 

De meest recente berichten staan bovenaan.  De oudere berichten verhuizen bij het begin van een nieuwe maand naar het menu hierboven.


15 juli - a star is born !

Na twee dagen Gentse Feesten ga ik al een pauze inlassen. Niet dat de feesten zo belastend zijn want ik ben elke avond al op een redelijk uur terug vertrokken. Redelijk dat wil zeggen rond het tijdstip dat een werkende mens naar zijn/haar afstompend baantje vertrekt. Gisterenavond was het in ieder geval plezant want dan stond in het Baudelopark het eerste boombal op het programma. Donderdag en vrijdag is dat vanaf 19u30 eveneens het geval, kom maar af ! En waarom vandaag een rustdag ? Omdat het helemaal geen rustdag was en dat was het gisteren evenmin. Meer uitleg ? Okee, een tweetal maanden geleden kwam ik op Facebook een oproep tegen om mee te figureren in een videoclip/kortfilm van de groep Diane Grace. Dat had ik veel eerder nog al eens willen doen maar toen kwamen de draaidagen slecht uit maar dit weekend zombie spelen, dat zag ik wel zitten. En zo werd ik gisteren met een aantal anderen getransformeerd tot “ondode”. Ik hoor de meesten al luidop denken : bij Eddy zal daar weinig make up aan te pas komen, die ziet er al jaren uit alsof hij dood is. Je vergist je : met kilo's tegelijk werd vetschmink op mijn aangezicht, oren en nek aangebracht. Dat ging er allemaal niet zo gemakkelijk af en op de tram keken de mensen maar raar naar mij. Vandaag konden ze mij “gebruiken” als priester, dat was een veel properder rolleke : enkel maar een laagje om er witter uit te zien. Alles bij elkaar was het tof om eens mee te maken, ook al breng je het grootste deel van de tijd al wachtend door. Maar tijd, dat is nu eens iets waar ik meer dan genoeg van heb en dus mogen ze mij nog een keer voor zoiets vragen. Bij de andere figuranten zaten er bij die al in tientallen films en series in beeld hebben gelopen, gezeten of gelegen. En wat voor film gaat het worden ? Dat is nog even wachten, maar verwacht iets luguber ...  Alles ging er professioneel aan toe : geluidsman, iemand voor de belichting, drie camera's, make up, special effects enz.  Vooral over het grimeren heb ik niemand horen klagen blink.

Ook nog iets over de locatie van de opnames.  Een deel werd gefilmd in de haven van Antwerpen, de binnenopnames gebeurden in de vochtige kelders van cinema National, een oude bioscoop die recent "herontdekt" is in de Lange Beeldekensstraat.  


14 juli - eerste dag Gentse Feesten.

Gisterenochtend is de familie naar Kroatië vertrokken. Vroeg opstaan was de boodschap want om 8u moesten ze in Antwerpen zijn om het vliegtuig te nemen naar Split. Omdat ik toch in de buurt was, werd er weer met Nancy afgesproken in de Vlegel om te ontbijten. Mijn schatteke had een wespensteek gehad en haar hele bovenarm zag rood. Via een tussenstop in Oostakker bij de Carrefour (eindelijk zwembroeken naar mijn gading gevonden) ging het opnieuw naar Lochristi. Een hele middag in de zon zitten was de perfecte voorbereiding voor de eerste dag van de Gentse Feesten. Een “big parade” (mini-uitvoering van carnaval in Rio), een optreden van de Olympics, een straffe Hendrik en een Brugse Zot later was het tijd voor de “Lords of Lightning”. Hoe dit technisch precies werkt weet ik niet maar twee mannen in een soort maliënkolder (om de elektriciteit te geleiden ?) zorgen voor een aantal kunstmatige bliksems. Nog nooit eerder gezien ! Na het hevige geknetter wandelde ik naar het Luisterplein om Barbara Dex te zien, die met “Dex tot de tweede macht” liedjes van haar vader brengt. Echt lang ben ik niet gebleven want vandaag (en morgen ook) moet ik constant over en weer pendelen tussen Gent en Antwerpen. Gent voor de feesten, Antwerpen voor filmopnames – daarover later meer !


10 juli - teleurstelling.

Het heeft vannacht geregend ! Dat is de eerste keer sinds mijn noodweer in Frankrijk van vorige maand. Het was ook een stuk frisser vandaag en in t-shirt rondlopen was er niet bij. Geen probleem, zowat de hele voormiddag zat ik binnen bij tand- en oogarts maar ik kwam tevreden terug buiten : geen gaatjes – niet in mijn tanden, niet in mijn ogen. En dan : wachten, wachten, foto's van afgelopen weekend bekijken, wachten, blog schrijven en wachten. Wachten en de uren aftellen tot de wedstrijd van de Rode Duivels tegen Frankrijk begon.  Het werd wachten op niks.  België presteerde niet op topniveau en tenzij ze het tegendeel bewijzen in de finale, vind ik Frankrijk geen waardige wereldkampioen.


9 juli - industrie, bootjes kijken en over de grens.

Vandaag stond er een uitstapje gepland naar het Antwerpse havengebied. Nog voor ik vertrok moest de reisweg gewijzigd worden want door een ongeval liep alle verkeer vast in de buurt van Stabroek en de achterliggende wegen. Op de Scheldelaan werd bovendien bijna overal gewerkt waardoor je er nergens kon parkeren om foto's te nemen van de petrochemische installaties. Helemaal in het noorden reed ik de grens over om in de bocht van Bath naar bootjes te kijken maar echt veel scheepsverkeer was er vandaag niet. In het dorpje staan enkele tientallen huizen en een kerk, voor de rest heerst hier absolute rust. Wel grappig om te zien hoe een Nederlandse straat er toch compleet anders uitziet dan eenzelfde straat aan onze kant van de grens. De tocht ging verder en over de wel zeer hobbelige kasseien bereikte ik de parking van polderdorp Lillo. Maximum toegelaten gewicht 1,5 ton maar bordje pas gezien toen ik vertrok.

9 juli - kleurig.

Langs de totaal getransformeerde en voor mij onherkenbare Noorderlaan (ook al heb ik er een groot deel van mijn jeugd doorgebracht) reed ik naar Zurenborg. Binnen enkele weken heeft daar het grote graffiti event “Meeting of Styles” plaats en ik had dus nog even tijd om de kunstwerken van de vorige editie te bewonderen. En ook al waren de creaties onder de brug van de A12 vorige week de moeite, dit is echt van een andere kaliber. De artiesten zitten hier natuurlijk niet met de beperking van een zuil maar toch … echt fantastisch wat die gasten allemaal doen ! ! ! Na de gekleurde straten had ik nog tijd over om langs Nancy te gaan en haar laptop een beetje “op te kuisen”. In de loop van de jaren heeft ze een heleboel ongevraagde rotzooi op de harde schijf verzameld en al die rommel is nu verwijderd.

9 juli - geniale kakofonie !

Laatste stop werd het OLT (openlucht theater) in het Rivierenhof. Daar kon je je vandaag laten overdonderen door “Godspeed You ! Black Emperor”. Samen met “And you will know us by the trail of dead” moet dat één van de mooiste namen zijn die ooit bedacht is voor een rockgroep. Rockgroep, is dat wel zo : twee drummers, violist, contrabas en vier gitaristen ? Alles instrumentaal, gemiddelde duur van een nummer 20 minuten, geen “thank you” en amper licht op het podium. Aan de PA staat een medewerker constant 8mm filmpjes te wisselen die als achtergrond voor het optreden dienen. Maar wel absoluut indrukwekkend !


8 juli - Stadspark.

Geen Na Fir Bolg festival dit jaar (weinig interessante affiche) maar geen nood : meer dan genoeg alternatieven. Vandaag was ik rond de middag afgesproken met Nancy om naar het Stadspark te gaan. Daar was een grote rommelmarkt, zoals altijd trekt dat veel volk en in een park is zoiets extra gezellig. Er stonden ook een aantal optredens op het programma maar zolang hield Nancy het niet uit. Het eerste concert kwam van Wally maar dat vond ik maar aan de flauwe kant. Er was nog wat tijd over en dus wandelde ik (nog maar eens) naar de Starbucks om mijn frappuccino verslaving te voeden. Daarna opnieuw naar het park voor Wende. Wie ? Ik had er ook nog nooit van gehoord maar blijkbaar is zij wereldberoemd in Nederland en binnen de vijf minuten had ze er een fan bij in België ! Indrukwekkend optreden, dat kon ook niet anders op een podium dat volgestouwd was met vintage Moog en Korg synthesizers. Bonkende beats en knappe teksten en toegegeven : ook een best aangename verschijning om naar te kijken. Die moest met mij op de foto, geen ontkomen aan :-) Later op de avond ben ik een en ander gaan opzoeken op Youtube en daar komt het allemaal braver over maar ik ga haar in ieder geval blijven volgen. De avond werd afgesloten met het Zesde Metaal, ook een absolute topgroep maar al vaker gezien.


5 juli - varen ...

Deze middag gingen we een beetje afkoeling zoeken op het water. Veel hielp dat niet want er moest stevig gesmeerd worden tegen de zon tijdens onze “cruise” op de Durme tussen Lokeren en Daknam. Geen grootse avonturen op dit bijna stilstaande riviertje maar wel een ontspannend uitstapje met picknick aan boord (dank u Anne en Luc). Soms zigzaggend, soms perfect door de bochten – afhankelijk van wie aan het stuur stond – vaarden we twee uur lang in een comfortabel bootje. Even werd het spannend aan een brug, konden we daar wel onder ? Ik denk dat we ongeveer een halve centimeter overschot hadden.


4 juli - warm !

Het blijft mooi weer, zeer mooi weer.  De dagen worden dus gevuld met in de schaduw zitten, hangen en liggen.  Deze bezigheden worden af en toe onderbroken door een of ander artisanaal biertje of iets om te eten/snoepen.  Sinds zondagavond zijn hier ook twee nichtjes van de nichtjes op bezoek, boterhammen smeren is dus bijna een volledige dagtaak.

Deze ochtend zijn we naar JumpSky geweest, hier in Lochristi.  Ik had er nog nooit van gehoord : een grote hal met allerlei trampolines.  De vier meisjes bleven maar springen, al kwamen ze ook af en toe iets drinken met hun vuurrode gezichtjes.  

Je zou denken dat ze de rest van de dag pompaf zouden zijn maar op hun leeftijd geraak je blijkbaar nooit uitgeput.  Deze middag slaagden ze er zelfs in om zelf een tafel, wat zeg ik – twee tafels, te maken.  Dat moet je aan mij niet vragen.


1 juli - festival in de tropen.

Alweer een nieuwe maand, de vorige berichten zijn dus verhuisd.

Vandaag ben ik tegen 14u vertrokken naar het Copacabana festival in Sint-Amandsberg.  Toen ik er aankwam was er nog maar weinig te beleven en iedereen die al aanwezig was, zocht een plekje in de schaduw.  Pas rond 16u begon het volk toe te stromen om te genieten van gratis muziek, kinderanimatie, toneelstukjes enz.  Een beetje te vergelijken met Sfinks in Boechout met dat verschil dat Sfinks meestal nog wel enkele bekende namen op de affiche heeft staan.  Dat is hier niet het geval, of in ieder geval toch niet bekend voor mij.  En omdat ook gratis festivals hun geld ergens vandaan moeten halen kost een toiletbezoek 1 bonnetje.  Als je weet dat 7 bonnetjes 10 euro kosten kan je maar best niet te veel drinken.  Je kan ook een “plasarmbandje” kopen voor 2 bonnetjes, dan mag je zo vaak als je wil de sluizen open zetten.  Met één oog op mijn telefoon (om de wedstrijd tussen Spanje en Rusland te volgen) pikte ik een aantal concertjes mee op de verschillende podia.  Dé ontdekking voor mij was Pavlove.  Om 19u hield ik het voor bekeken, dan was ik nog op tijd om Kroatië tegen Denemarken te zien.