Het vervolg ...

In een vorig leven was ik (Eddy) verantwoordelijk voor een blog en een website met de naam "mobiele honden", vandaar het grijnzende hondje. Omdat die vlag de lading niet meer dekte, ben ik overgeschakeld op "het vervolg". De meest recente berichten staan bovenaan. Terugkijken kan je via het menu hierboven.


5 november - op reis.

Morgenvroeg vertrekken we naar Sevilla-Córdoba-Granada met de Vlaamse Vriendenkring en we zijn pas vrijdagavond terug. De laptop gaat niet mee en dus is er gedurende die dagen hier niet veel te lezen. Nadien misschien wel, dat is even afwachten … Op Facebook zal er wel regelmatig iets gepost worden.


3 november - gewonnen !!!

Afgelopen maandag gingen we voor het eerst sinds lang nog eens eten in het restaurant (gaat tegenwoordig door het leven als “clubhouse”) van camping Almafra. Het was daar een hele tijd quasi onmogelijk om te voorspellen wanneer er wat kon verkregen worden. Er is nu een nieuw management met een duidelijke en uitgebreide menukaart. Onze pa en ik kozen voor een gevulde aardappel met chili con carne en Carina ging voor de lasagne. Allebei lekker maar niet zo lekker als dezelfde gerechten bij The Church.

Gisteren gingen we, zoals bijna elke woensdag, naar hotel Marina in Benidorm. Deze keer geen dansgezelschap of schlagerzangers maar een muziekkwis. En dan zet ik mij schrap want ik beweer van mezelf nog altijd dat ik een expert ben 🤪. Helaas niet in de genres die hier aan bod komen, al kwamen er wel een paar in de buurt. Toch viel het allemaal wel mee en daar waar moest gegokt worden had ik ook het geluk aan mijn kant. Vorig jaar kwam Carina hier als winnaar uit de bus, deze keer was ik het en Carina was derde. Met een beker en enkele flessen drank konden we weer naar huis. Plezante namiddag !

Deze voormiddag waren we afgesproken met Rob en Letty om samen een Adventure Lab cache tot een goed einde te brengen. Dit is een type cache dat we tot vandaag nog nooit geprobeerd hadden maar het ging vrij simpel. Een beetje té simpel zelfs, er mocht best wat meer pit in zitten. We hadden nog tijd over en wandelden nog even naar een andere cache in de buurt.

We waren nog maar net het middaguur voorbij en we zaten bij La Livi op het terras. Iets gedronken en een klein uurtje gewacht omdat het nog een beetje vroeg was om te eten. Nadien koos iedereen voor het weekmenu en ik heb niemand horen klagen. Het was dan ook weer zeer lekker !

Nog een grappig extraatje : toen we zaten te eten poogde een mevrouw om via Carina mijn aandacht te trekken. Bleek al jaren een vaste lezeres van de blog te zijn en ze zag mij hier toevallig zitten op het terras. Ik vind het altijd zeer fijn om de lezers van deze totaal oninteressante verhaaltjes persoonlijk te ontmoeten.

Terug thuis gingen we wandelen met Tyra en we waren nog niet lang binnen toen het begon te regenen. Dat was niet voorspeld en al zo lang geleden dat we niet meer beseften dat het kon gebeuren.