30 juli - schapen en konijnen.

Woensdagavond gingen we naar Viersel om daar te genieten van een optreden van Blue ConneXXion, de covergroep van kameraad Rudi. We waren nog net op tijd thuis om de camping op te rijden want om 23u blijft de slagboom gesloten.

Donderdagavond werd gereserveerd voor Drita-RAFC, een voor Antwerp zeer belangrijke wedstrijd in de Conference League. Er is namelijk al heel wat geld uitgegeven om op drie fronten (titel, beker en Europees) te kunnen meestrijden dit seizoen. De heenmatch in Antwerpen vorige week eindigde op 0-0 en dus moest er donderdag absoluut gescoord worden, in de eerste confrontatie uitgeschakeld worden was geen optie. Het was weer bibberen tot het einde maar met de 0-2 einduitslag was iedereen tevreden.

Gisterenavond zakten we af naar het openluchttheater in het Rivierenhof voor een stevig stukje metal. Opener Wolf Sheriff deed een beetje aan Foo Fighters denken en Hurakan was net niet goed genoeg om een t-shirt van te kopen. Om 22u was het tijd voor Fleddy Melculy om het podium op te stappen. Stilaan liep de tribune voor een deel leeg en zakten de fans af naar de staanplaatsen voor het podium. Iedereen werd getrakteerd op een loeihard concert met de bekende hits die allemaal gebaseerd zijn op grappige teksten. Onderaan dit bericht kan je een video zien.  Met piepende oren reden we naar de schoonmama om daar te overnachten.

Vanaf vandaag zijn we op vakantie in Lochristi maar er wordt bijna elke dag over en weer gereden naar Antwerpen want zowel de schapen hier als de konijnen daar moeten gevoed worden. Dochter, schoonzoon en kinderen zijn vandaag op reis vertrokken en de reis naar Antibes is niet echt vlot verlopen. Normaal kan je daar na 11-12 uren rijden arriveren maar door de immense drukte hadden ze er vandaag 20 uur voor nodig, niet echt een prettig begin van de vakantie. De familie van Lochristi is gisteren met een kleine vertraging in Zaventem opgestegen en genieten nu van 14 dagen Sicilië.


25 juli - teleurstellend einde.

Zaterdag reden we vanuit Lochristi over en weer naar Antwerpen om naar de Tall Ships te gaan kijken. We parkeerden de auto bij Yum en gingen met de tram naar het Havenhuis. Van daaruit wandelden we tegen een gezapig tempo richting Steenplein. Zo konden we onderweg op ons gemakje alle boten bekijken en was er nog tijd om een terrasje te doen aan het M(useum) A(an) de S(troom).

Onderweg kwamen we zoals gepland de “Crew Parade” tegen. Vooral de bemanning van de schepen uit Oman en India viel op, in hun nette uniform of in traditionele kleding. De rest leek wel een beetje een mix tussen de Gay Pride parade en een carnavalstoet.

Gisteren gingen we voor de laatste keer (dit jaar dan toch) naar de Gentse Feesten. Weer strandden we in het Baudelopark waar iets nieuws werd uitgeprobeerd : Boombal Intiem aan de nieuwe dansvloer vlak naast het water. Het feestje begon met enige vertraging omdat er een constructie moest gebouwd worden met parasols om de muzikanten enigszins te beschermen tegen het felle zonlicht. De dansvloer was duidelijk kleiner dan die aan het grote podium maar toch was er plaats genoeg, omdat de niet-dansers niet in de weg bleven staan maar in de schaduw gingen zitten op de hellingen rond de dansvloer.

Gisterenavond reden we nog terug naar Sint-Job om hier deze ochtend op tijd te vertrekken naar Lillo. Daar wilden we de Tall Ships in vol ornaat zien voorbij varen. Nu ja, in vol ornaat … pas ten vroegste vanaf Doel varen ze met volle zeilen, dat wisten we op voorhand. In ieder geval, we waren reeds om 10u ter plaatse en toen begon het wachten. Volgens de originele planning gingen de schepen vertrekken tussen 10 en 15u maar het duurde allemaal veel langer. Het talrijk opgekomen publiek begon dan ook steeds meer te morren omdat er om 15u nog maar amper een schip was gepasseerd. Na vijf uur wachten zijn we ook maar vertrokken, beetje een teleurstellende dag dus.


22 juli - Jaman !

Eergisteren zijn we zoals gepland naar de familie in Lochristi gereden. We vertrokken iets vroeger dan normaal naar het Baudelopark want er stond een voorstelling van Shoonya gepland, de dansschool van Swapnil en Wim. Wat Swapnil ook doet, hij doet het altijd met veel enthousiasme en een zo breed mogelijke glimlach. Later op de avond konden we nog genieten van de balfolk groepen Broes en Variomatic.

Deze ochtend hebben we de familie verwend met enkele verse koffiekoeken, 30 om precies te zijn en een beetje veel om allemaal in één keer op te eten. Later op de middag gingen we bowlen, altijd een plezant tijdverdrijf maar de scores vielen fameus tegen. Vroeger gooide ik vrijwel altijd tussen de 120 en 150 punten met af en toe een uitschieter zowel naar boven als naar beneden. Deze keer haalde ik niet eens 80 maar we hebben ons geamuseerd !

‘s Avonds zakten we weer af naar de Gentse Feesten, deze keer naar de Pole Pole “afdeling”. Daar trad Jaman op, een reggaegroep uit het Gentse. Zo’n 20-25 jaar geleden ging ik naar zowat elk optreden van hen maar na een tijdje zijn ze gestopt. Er ontstond een nevenproject (Zone 30 als ik mij goed herinner) maar de hoofdreden was toch dat ze op tournee gingen in Nederland om een Doe Maar musical van live muziek te voorzien. Ik ben zelfs meegereden met een bus vanuit Gent naar Nederland om de musical een keer te zien. Om een lang verhaal kort te maken, Jaman is terug en hoe ! Al de bandleden zijn zichtbaar ouder geworden maar het plezier spat er af en dus gaan we binnenkort op de Fonnefeesten in Lokeren nog eens kijken.


20 juli - rusten en headbangen.

Af en toe moet je luisteren naar mensen die (denken dat ze) slimmer zijn dan jezelf. En dus werden de vorige dagen vooral gevuld met stoeltje hangen in de schaduw, regelmatig onderbroken door liters drank, ijslollies en roomijs. Echt een straf kan je dat niet noemen.

Gisterenavond begon het toch te kriebelen en trok ik naar JC Bouckenborgh voor een avondje onvervalste metal van de ruigste soort met Ihlosuhree en Patroness. Nu (11u30) zijn we bij de schoonmama en straks vertrekken we voor enkele dagen naar Lochristi om van daaruit weer naar de Gentse Feesten te trekken.


16 juli - Gentse Feesten.

Na twee jaar onderbreking eindelijk nog eens naar de Gentse Feesten. Daar zaten heel wat feestvierders op te wachten, vanaf dag 1 (gisteren) was er een massa volk op de been en al vroeg op de avond liepen er al heel wat zatlappen rond. Wij waren er uiteraard ook bij, net als Rudi en Anneliese en tientallen andere bekende gezichten. Het was nochtans niet gemakkelijk om er te geraken met alle files onderweg.

We gingen onmiddellijk naar het Baudelopark, al jaren mijn favoriete plek tijdens de Feesten. Het was deze keer even wennen want het hele park werd heraangelegd en zowat elk podium in dit “danspark” was van locatie veranderd. Om 19u30 begon de Boombal dansinitiatie en daarna volgden nog schitterende optredens van Airboxes en Sanseveria. Rond 1u naar de bushalte gewandeld en met de nachtbus naar P+R Oostakker gereden waar de auto op ons stond te wachten.

Vandaag was het ongeveer hetzelfde scenario maar dan zonder files en mét een tussenstop bij schoonmama Yum. Die was echter niet thuis en dus waren we een stuk sneller in Gent dan nodig. Dé oplossing : mosselen gaan eten bij Lunch Garden en dan naar de Feesten. We gingen eerst een kijkje nemen bij Willem Vermandere en daar kwamen we Mahmoud tegen, één van de vele vrijwilligers bij Boombalfestival maar na zijn huwelijk én papa worden van de radar verdwenen. En toen was het alweer tijd voor het Baudelopark. Ook vandaag weer dansinitiatie, gevolgd deze keer door een optreden van Phlox en Geronimo. De dansvloer stond al snel nog voller dan gisteren.


14 juli - bezoek.

Gisteren in mijn eentje enkele caches gaan zoeken rond het Fort van Merksem, terwijl Carina met haar dochter had afgesproken. Vandaag gingen we dan weer samen op stap, in het natuurgebied Kooldries. Wat een mooi gebied op 10 km van de camping ! Alles werd redelijk vlot gevonden en we wilden aan de bonus beginnen toen we telefoon kregen van Rudi en Anneliese : “Zijn jullie op de camping”. Niet dus maar we konden er wel snel zijn en een half uurtje later zaten we samen aan onze caravan. Niemand had thuis iets gepland om te eten vanavond en we waren al snel akkoord om iets te gaan eten in het restaurant. Een mooie dag en morgen zien we elkaar weer op de Gentse Feesten.


11 juli - de lekkerste.

We zijn nog altijd aan het wachten op de hoge temperaturen die ze al enkele dagen voorspellen. Voorlopig is daar niet veel van te merken maar als het dan toch gebeurt kunnen we zagen dat het te warm is. Omdat 20-25 graden een mooie temperatuur is om enkele caches te zoeken hebben we dat dan ook gedaan.

Zaterdag hier in de buurt een tiental caches gevonden en gisteren ook nog vijf, in combinatie met een bezoekje aan Hello Schoten, het “werelddansfestival” in onze buurgemeente. Eerst kijken naar een kleurrijke stoet en daarna een wandeling door het kasteelpark. En ja hoor : overal stekelig en jeukerig onkruid. In de zomer loop ik graag in korte broek en met sandalen – niet echt de gepaste uitrusting om in de bosjes te duiken maar als het moet dan moet het. Als afsluiter even aanschuiven voor de lekkerste appelbeignets die ik in jaren gegeten hebben.


9 juli - mail naar De Lijn.

Stel je voor : je woont in de A. Van De Wielelei in Deurne en je wil ‘s avonds nog even je grootmoeder bezoeken die in AZ Monica is opgenomen. Bus 19 is dan de meest voor de hand liggende oplossing. Helaas … volgens de app rijdt de volgende bus niet en ook die daarna niet – in totaal moet je een uur wachten op de bus en dus wandel je terug naar huis. Twee uur later krijg je een telefoontje dat grootmoeder overleden is en je door de gebrekkige dienstverlening van De Lijn geen afscheid hebt kunnen nemen.

Echt gebeurd ? Nee, gelukkig niet maar het had gekund. Wat niet wegneemt dat wij een uur hebben moeten wachten om aan de Drakenhoflaan te geraken voor een familiebezoek. Toen de (zeer vriendelijke) chauffeur arriveerde kreeg hij natuurlijk al het gezeur over hem heen. Niet te verwonderen dat er geen chauffeurs te vinden zijn die deze job willen uitoefenen. Wie zit er te wachten om de hele dag klaagmuur te spelen ?

Als je deze of een andere lijn niet behoorlijk kan bedienen, pas dan de uurregeling aan zodat passagiers weten dat er maar elk uur een bus komt, desnoods enkel tussen 9u en 20u of wat dan ook, nu is het gewoon hopen dat er een bus komt. Al de online informatie helpt ook niet want busritten worden pas op het laatste moment geannuleerd, voor de rest nul komma nul info. Een echte schande !


8 juli - Verminnen.

Niet veel gedaan de voorbije dagen, woensdag wel een nieuwe slimme telefoon gekocht. De oude ging steeds trager, blokkeerde soms en de batterij had ook betere tijden gekend. Het is weer een Motorola geworden, ik denk intussen de vierde in rij. Het nieuwe toestel (G71 5G) voelde onmiddellijk vertrouwd aan en dat is meegenomen.

Deze middag gingen we naar het OLT (Openluchttheater Rivierenhof) voor een gratis concert van Johan Verminnen. Het optreden was best te pruimen, bijna al de liedjes die de revue passeren kan je meezingen. Verminnen liet zich nochtans op flink wat foutjes betrappen : een toontje ernaast, stukje uit de maat, beetje tekst vergeten en vooral ook moeilijk te been had ik de indruk. Toch verdiende hij een staande ovatie en iedereen trok tevreden huiswaarts. Na het optreden zat hij buiten om zijn boek en cd’s te verkopen en eventueel van een handtekening te voorzien. Daar viel op hoe oud hij intussen geworden is, 71 dus.

Dorstig gingen we op zoek naar een vrije tafel aan het kasteel maar dat bleek onmogelijk. Gelukkig ontdekten we op de Turnhoutsebaan een Italiaans-Spaans restaurantje waar we iets konden drinken. Uit nieuwsgierigheid vroegen we de kaart en het aanbod zag er niet slecht uit + alles een stuk goedkoper dan elders. De bediening was chaotisch en weinig efficiënt maar het eten was lekker. En toch : een fles San Pellegrino bestellen en dan als vraag van de dienster krijgen “Is dat rode of witte wijn ?” doet mijn wenkbrauwen fronsen.

Dan wachten op bus 19, een uur maar liefst terwijl dat normaal niet meer dan 20 minuten mag zijn. Bleek dat er telkens twee bussen niet en één wel reed. Nergens info, verontschuldigingen of wat dan ook. De chauffeur die ons uiteindelijk naar de eindhalte bracht fluisterde ons toe dat onze rit waarschijnlijk de laatste van de dag zou zijn, om 19u30 ! Gewoonweg geen chauffeurs genoeg … een schande. Pas de uurregeling dan aan, als je weet dat er maar elk uur een bus rijdt kan je daar tenminste rekening mee houden.

Gelukkig was er nog tijd genoeg om daarna naar de feestmarkt in Schoten te gaan. Met de auto, die rijdt wanneer ik wil. Je kon op sommige plaatsen over de koppen lopen en op het einde tegen het kasteel aan stond de vrachtwagen die we enkele weken geleden ook op de jaarmarkt in Deurne zagen : plantenverkoop tegen idioot lage prijzen. En ook nu gingen alle exemplaren vlotjes naar de vele kopers.


5 juli - voorbij.

Het voorbije weekend is al helemaal verteerd en het tekort aan slaap is bijgevuld. Dat was nodig want ook de laatste nacht op de camping van Na Fir Bolg was van de lawaaierige soort. Diezelfde jongeren (mix scouts en chiro) die Lieven de vorige nacht hadden wakker gehouden hadden deze keer ook mij gestoord. Zal er allemaal wel bij horen zeker ?

Het afbreken gisteren verliep vlot en de ochtendzon zorgde ervoor dat alles snel opdroogde en kon ingeladen worden. Tegen 12u waren al de auto’s propvol geladen en konden we vertrekken. De kampeerweide zag er weer proper uit, de koeien kunnen opnieuw beginnen schijten zonder schrik te hebben in afval te trappen. Zo zou het overal moeten maar helaas tonen de beelden van Rock Werchter iets anders ...


3 juli - Graceland en Amy !

Verdomme, wat heeft de plaatselijke jeugd het uitgehangen deze nacht. Tot zonsopgang bleven ze lawaai maken en dat vlak naast de tent van Lieven en Miranda, zelf heb ik uitstekend geslapen. Als straf kregen ze deze ochtend de zondagsmis op de radio extra luid te verwerken, zal ze leren !

Als ontbijt was er spek met eieren, en daar bovenop nog 76 soorten charcuterie, kaas en slaatjes. Honger heb je niet meer als je van tafel komt en ook de buren kregen een portie. Nee, niet die rotjeugd. Deze middag werd de overschot hamburgers gebakken en uitgedeeld aan iedereen die honger had. Twee kindjes kwamen achteraf een tekening brengen om ons (en dan vooral Lieven en Rudi) te bedanken.

Vandaag was trouwens hoogdag voor de jongste generatie want #LikeMe on Tour zorgde voor veel gegil en de teksten werden door alle leeftijden vlot meegezongen. Iets daarvoor kregen we naar jaarlijkse traditie de harmonie van Vorselaar op het grote podium. Deze keer in  samenwerking met Micheline Van Hautem die liedjes van Brel, Shaffy en Vanuytsel bracht en daar zat eigenlijk niemand op te wachten. De harmonie zonder zangeres werd duidelijk meer geapprecieerd door de massa aanwezigen. Allemaal goed bedoeld en het risico waard, maar volgend jaar toch liever opnieuw de harmonie in zijn eentje.

Hoogtepunt van de dag was voor mij Sioen plays Graceland. Paul Simon maakte in 1986 de memorabele plaat en nu konden wij genieten van een Gentse uitvoering. Bijgestaan door fantastische muzikanten en Zuid-Afrikaanse backing vocals werd dit een fantastisch gebeuren.

Moeilijk voor Amy MacDonald om daar tegenop te kunnen. Toch deed ze dat, en met verve ! Het podium werd stemmig aangekleed en op haar microfoon kon je een Schotse vlag herkennen. Ze koos songs uit haar hele carrière en dus kregen we afwisselend hits (This is the life is intussen al 15 jaar oud !) en minder bekend werk te horen. Grappig detail : wij hadden onze eigen authentieke Schot bij (Doug - echtgenoot van Maaike, zus van Rudi, Donna en Lieven) en toen hij “We love you Amy” riep, stopte de zangeres even om te zeggen dat ze “a Scottish accent” hoorde in het publiek.


2 juli - topdag !

Redelijk op tijd uit bed vandaag en net als gisteren samen met de anderen onze kilt aangetrokken om de tweede festivaldag te starten. Net als alle andere dagen wordt ook deze dag gevuld met vele hapjes, ciders, pintjes, wijntjes, gin tonics en vooral heeeeeeeeel veel lachen ! Dit is weer zo’n weekend dat drie maanden mag duren.

De opener van de dag, Vote Bear Beard, kreeg meteen ook de slechtste punten van deze zaterdag. Ze hadden mooie kostuumpjes aan en daarmee was alles wel gezegd. De Tramplers waren gewoon een goede covergroep en tijdens Bit by Barracuda en Tijs Vanneste trokken we weer naar onze tenten voor een BBQ met alles erop en eraan. Onze kliek bestaat uit 13 personen maar er was vlees gekocht voor honderd man.

Na het eten trokken we weer naar het festivalterrein voor Snakes in Exile, die zoals altijd een stevige set brachten. School is Cool viel een beetje tegen, ik ken die groep niet echt maar in mijn ogen speelden ze veel “opvullertjes”. Daarna was het weer tijd voor een verrassing : de Hukkelfukkers uit Lichtaart. Voorheen nog nooit van gehoord maar uiteraard op voorhand een en ander opgezocht. Fantastisch ska/punk optreden met titels als "Elle va = elle moe" en Kroeme piet. 10 op 10 en de perfecte opwarmer voor Clement Peerens Explosition die aan hun zoveelste afscheidstournee bezig zijn. Een show zoals al meerdere keren gezien en dus volgde ik van op een afstand terwijl de anderen dicht bij het podium luidkeels gingen meebrullen.

Tussendoor beleefden we dolle pret met de beste aankoop van het jaar. Een tijd geleden kochten we voor 49 eurocent in de Action een doosje met lichtgevende armbandjes en die deelden we deze avond uit aan de kameraden. Wat begon als onschuldig versieren eindigde al snel in creaties als cockrings, tepellichtjes, verlichte penissen enz – lachen !!!!!!!! Helaas zijn de foto’s niet voor publicatie geschikt.

Later ging het in stijgende lijn wat betreft decibels en zwarte kledij. Met Cathubodua stond een symfonische rockband om U tegen te zeggen op het podium en al snel was duidelijk wie de dag erna pijnlijke nekspieren en hoofdpijn zou hebben. Met de Nederlandstalige folk metal van Heidevolk ging alles nog wat sneller en luider. Lekker headbangen met oordopjes in, ik word er ook niet jonger op !

Na het optreden ging ik – door het overdadig gebruik van stroboscooplicht – enigszins gedesoriënteerd terug naar “huis” waar er inmiddels hot dogs geserveerd werden in combinatie met overschot spare ribs van deze middag. Gelijklopend was er ook een wedstrijdje Carolina Reaper Cheesy Curls eten : enkel Bjorn, Sanne en ik overleefden de voorrondes. Bjorn was hilarisch en probeerde voorbijgangers de - zeer pikante - Curls aan te prijzen. Helaas voor hem onverstaanbaar voor de doorsnee kempenaar : moeje e sjptsjen eim ? Moeilijk te schrijven maar vertaald uit het Brugs zou het moeten klinken als “moet je een chipje hebben ? En zo konden we met brandend maagzuur naar bed.


1 juli - Na Fir Bolg

Gisteren was het begin van een lang weekend met weinig slapen en veel muziek. Het begin viel letterlijk in het water ook al viel het voor ons wel mee. Het Na Fir Bolg festival begint pas vandaag maar wij hadden besloten om met de festivalkliek een dag eerder de tenten op te stellen. Het was even afwachten of we een dag vroeger al op de camping zouden mogen maar het lukte. Op die manier konden we allemaal samen staan én belangrijker : aan de opbouw beginnen vóór de aangekondigde regenbuien.

We waren net op tijd klaar en het begon te gieten. Even bleven we allemaal samen zitten onder de partytenten maar toen het water begon door te sijpelen zijn we in de auto gesprongen en naar Lille gereden. Eerste stop was het supporterscafé van Wout Van Aert, daar mogen we nooit meer terugkomen ! We bestelden allemaal iets, vroegen een portie kaas en salami, bestelden nog iets en vroegen de rekening. Alles werd door zes gedeeld en ieder betaalde aan Miranda zijn/haar deel. “Zijn we weg ? Alles in orde met de betaling Miranda ?” Jaja en wij buiten – tot we achtervolgd werden door de bazin omdat er niet betaald was. Dat was Miranda even vergeten, niet bewust uiteraard ! Toen we er later op de avond opnieuw passeerden konden ze er in het café wel mee lachen. Volgende stop was de plaatselijke kebabzaak waar we voor weinig geld heel veel gegeten hebben, niemand kreeg zijn bord leeg.

Intussen bleef het maar regenen en dus kropen we tegen middernacht allemaal in bed. Op zo’n momenten mis ik de camper echt wel : nog een beetje een film zien, verwarming aan …

Vandaag konden we dan echt aan het festival beginnen. De aftrap werd gegeven door blueslegende Roland Van Campenhout met een nogal jazzy optreden. Na een onderbreking voor stoofvlees en gebakken patatjes waren we klaar voor een schitterend optreden van Angelo Kelly and Family, vroeger gewoon bekend onder de naam The Kelly Family maar als ik het nu nakijk op Wikipedia lijkt het allemaal wat ingewikkelder te zijn. In ieder geval : met vlag en wimpel geslaagd ! Soms een beetje overdreven christelijke teksten maar een show waar iedereen blij van wordt. Kleine William (zes jaar) stal de show maar stond duidelijk tegen zijn zin op het podium. Hij verliet ook vroeger het optreden om te gaan slapen. Daarna tijd voor een verhuis naar de tent om een stukje van Roots-Bal Sjantee mee te pikken en dan weer terug naar het grote podium voor Guido Belcanto die een show neerzette zoals je kan verwachten : de ene smartlap na de andere en iedereen die luidkeels meezingt.

Met Mise en Scene zagen we de eerste verrassing van het weekend : stevige band, aangevuld met enkele ‘Mexicaanse” blazers en de eerste crowdsurfers. Variomatic vond ik qua locatie niet zo geslaagd, wilde balfolk in nat gras is niet zo aangenaam. Hier hadden ze beter, zoals in de tent, een houten vloer gelegd. Na de optredens nog wat buiten gezeten en om 3u naar bed gegaan. Ondanks een mooie zonnige dag voelde alles toch vochtig en warm was het zeker niet.