29 april - fish & chips.

De laatste dagen en weken hebben we onze teevee avonden vooral gevuld met oude komische series, genre Little Britain en The Office. Van dit soort reeksen staan er nog veel te wachten op de laptop maar gisteren kozen we voor de film King Richard. Deze film vertelt het verhaal van Venus en Serena Williams en dan vooral hun vader (gespeeld door Will Smith) en is meer dan aangenaam tijdverdrijf. Uiteraard wordt er wel eens een loopje genomen met de waarheid maar in grote lijnen lijkt het toch allemaal te kloppen.

Het was gisteren trouwens weer zo’n dag dat er behalve teevee kijken niet veel te doen was, behalve de hele dag regendruppels tellen. Bovendien was er weer een laagje woestijnzand bij, je kan blijven poetsen ! Tegen de avond gingen we op zoek naar de zon en die vonden we in (restaurant) Santorini. Toevallig hadden ze daar ook lekker eten, een meevaller ! Geen meevaller was dat ze geen betaalkaarten aanvaardden, we moesten allebei onze portemonnee tot de laatste euro leegschudden om contant te kunnen betalen.

Vandaag hebben we ons – na al die jaren omringd door Brits gespuis – toch eens gewaagd aan de traditionele fish & chips. Bij The Royal, waar anders ? Uiteraard een meer dan royale portie ! De rest van de dag was het genieten van de zon.  


26 april - op stap.

Genoeg de lamzak uitgehangen de laatste dagen en weken. Gisteren het dak van de caravan gepoetst en vandaag eindelijk nog eens op stap om een keertje caches te zoeken.

Vooraleer calorieën te verbranden moet je eerst zien dat er iets te verbranden valt en daarvoor viel de keuze op restaurant Oasis in La Nucía, door sommige mensen ook wel eens oneerbiedig “de vreetschuur” genoemd. Een sterrenrestaurant zal dit nooit worden en dat moet ook niet. Dit is het soort restaurant waar je begroet wordt met “hola guapo, qué tal ?”, ook als ze je nog nooit gezien hebben. De menu’s zijn iets duurder geworden dan enkele jaren geleden maar dat is overal zo. Voor 12,50 heb je je buik meer dan vol en dat is dan inclusief wijn en koffie.

Na het eten begonnen we aan een bescheiden wandeling van zo’n vijf kilometer doorheen La Nucía. We passeerden een waterval, een oude wasplaats en enkele mooie uitzichtpunten. Tijdens de route werden alle caches op het lijstje redelijk vlot gevonden. We reden met de auto nog iets verder naar Polop zodat Carina het “plaça de les fonts” kon bewonderen. Op dit plein heeft ieder(e) dorp of stad van de provincie zijn eigen fonteintje en wapenschild.


24 april - markt.

Het weer is de voorbije dagen wisselvallig gebleven en regelmatig kregen we nog maar eens een regenachtige dag voorgeschoteld, soms met veel bliksem en donder. Net als je dan denkt “dit wordt weer een dag om binnen te zitten” gebeurt het dan toch weer : de zon en voor zover je kon zien alleen maar blauwe lucht. Tot het weer begon te regenen …

Toch probeerden we onze afkeer van regen te overwinnen en met de auto gingen we woensdag naar Albir. Iets eten bij The Church, daarna mijn favoriete Copa Nougat bij Universal en tussendoor nog een beetje winkelen bij één van de Chinese winkels.

Vrijdag gingen we eindelijk nog eens naar de markt van Alfaz, dat was al lang geleden. Veel kopen deden we niet maar het vervolg was interessanter : gamba’s met veel look, patatas en albóndigas bij Albeniz. Na vrijdag hadden we duidelijk de smaak te pakken en vandaag gingen we naar de markt van Benidorm. Een massa volk had hetzelfde idee maar dat stoort ons niet en deze keer kochten we wel allerlei spullen.  Nog steeds kan je aan talrijke kraampjes namaak Nike schoenen, namaak Louis Vuitton handtassen, nep Armani zonnebrillen en fake Lacoste hemdjes kopen.

Daarna was het al bijna haasten om op tijd bij café Panaché te zijn om iets te eten én natuurlijk om de wedstrijd FCB-RAFC te volgen op de televisie. Goede wedstrijd van Antwerp, helaas toch met 1-0 verloren.


18 april - afscheid.

Afgelopen vrijdag was het de bedoeling om ‘s avonds naar de Goede Vrijdag processie te gaan kijken. Dat kan je doen in zowat elk(e) dorp of stad in Spanje maar wij kozen voor Benidorm. Dat was een slechte keuze want blijkbaar was iedereen hetzelfde van plan. We hebben een uur rondgereden op zoek naar een parkeerplaats maar het was echt hopeloos. Dan maar zonder processie naar Albir, daar kan je altijd parkeren en om uit eten te gaan zit je nergens beter dan daar. Het werd uiteindelijk La Livi, dat was weer een hele tijd geleden.

Zaterdag werden we verwacht bij The Royal voor misschien de laatste keer witloof met kaas en hesp uit de oven. Stilaan moeten we afscheid beginnen nemen van al onze adressen, want binnen twee weken is het de bedoeling om weer naar België te rijden.

Na het eten reden we naar La Nucía waar na enkele jaren onderbreking opnieuw Garage Rules werd georganiseerd, een mengelmoes van oude auto’s, tattoo shops, custom bikes enz. Altijd plezant om daar een uurtje rond te lopen !

Gisteren was het echt zomerweer en behalve een wandeling met de hond hingen we de hele dag in onze zetel.

Vandaag begon een beetje triestig, want we reden naar het crematorium/rouwcentrum in Villajoyosa. Enkele dagen geleden was de oud-voorzitter van de Vlaamse Vriendenkring Dirk Van Staeyen overleden en we wilden graag bij zijn afscheid aanwezig zijn. Meteen waarschijnlijk de laatste keer om vóór ons vertrek nog een aantal van de leden te zien. Op de terugweg stopten we bij Belgomar voor een lekker menu.


10 april - niet zomaar een zondag.

Vrijdag wilden we naar de markt van Alfaz gaan maar als je pas tegen 11u uit je bed komt wordt dat moeilijk. Gelukkig was het mooi weer en konden we de hele dag gewoon lekker niksen.

Gisteren gingen we naar wekelijkse gewoonte eten bij The Royal en ‘s avonds was café Panaché aan de beurt voor de laatste competitiewedstrijd van Antwerp tegen Cercle Brugge. Eindelijk een mooie wedstrijd, dat was lang geleden. Rood-wit constant in balbezit en heel veel doelgevaar. Helaas viel de bal nooit echt goed en we waren blij dat er toch gescoord werd door mijn favoriete ploeg. Jammer genoeg maakten de Bruggelingen nog gelijk en stranden we nog op de vierde plaats. Zo zie je maar, met mooi voetbal haal je niet altijd punten !

Vandaag hadden we een druk programma. Eerst naar het Parque de los Eucaliptus maar daar was even over 10u nog niet veel volk aanwezig. Vandaag werd daar voor de zesde keer een “hondenadoptiefestival” gehouden. Ik hoop dat er veel volk is komen opdagen want elke hond verdient een goede thuis.

Echt lang konden we niet blijven want om 11u was er in Altea een processie van de parochiekerk aan de N332 naar de San Francisco kerk, die met het blauwe koepeltje boven in het oude dorp. Dit alles ter ere van palmzondag, vele mensen liepen dan ook rond met mooi uitgesneden palmbladeren. Er was heel veel volk komen opdagen en onderweg werd er regelmatig een wedstrijd kinderwagen dragen georganiseerd. Op het einde van de processie was er uiteraard een misviering en ik denk niet dat er nog een bankje vrij was in de kerk.

Daarna wandelden we langs de zee tot de (rivier) Algar en bekeken we onderweg welk restaurant een bezoek van ons mochten verwachten. Het werd uiteindelijk La Tableria, hier was ik de voorbije jaren al zo dikwijls blijven staan maar telkens was er wel een reden om hier niet te eten. Deze keer dus wel en dat was een goede keuze, we kozen voor een plankje met allerlei verschillende tapa’s en dat smaakte heerlijk.

Laatste stop was het food truck festival op de parking van Fundación Frax in Albir. Honger hadden we absoluut niet maar iets drinken, dat zagen we wel zitten.


7 april - een ontdekking !

De eerste dagen van de week waren duur, slecht weer kost geld ! Maandag reden we naar het winkelcentrum La Marina in Finestrat, je kan niet altijd binnen blijven zitten. Winkel in winkel uit. Daar een kleedje, ginder een broek, nog een broek, hey mooi t-shirt …

Hadden we iets nodig ? Neeeeeeeeeeeeeee, maar toch keer je dan met een voldaan gevoel weer naar huis. Bovendien sta ik wel graag in een kleedhokje terwijl andere mensen (in dit geval Carina) mij allerlei dingen aanreiken. Ik vind het vooral plezant om dingen te passen die ik toch nooit zal kopen of aantrekken, deze keer was dat een peperduur vest van Calvin Klein.

Van al dat winkelen krijg je honger en we hadden geluk, er was nog een tafel vrij bij Belgomar. Het weekmenu was bijzonder lekker, nog een keer geluk ! ‘s Avonds keken we naar het tweede seizoen van Bridgerton. De verhaaltjes zijn niet bijster origineel maar het is weer eens iets anders dan FC De Kampioenen. Bovendien is het wel grappig om in een serie die zich afspeelt begin 19e eeuw, mensen te zien dansen op muziek van Madonna.

Gisteren was de laatste dag met minder aangenaam weer en vandaag werd het zelfs helemaal zomer. Wasmachine laten draaien en na een kwartiertje was alles alweer droog. Ook daar kregen we weer honger van en eindelijk kwamen we terecht bij Tapería del Pí. Patrick had een hele tijd geleden al eens gezegd dat je daar lekker kon eten en vorige week had Wilma gezegd dat we dat ook maar eens moesten proberen. Een absolute voltreffer !

Eerst een klein hapje om de korte wachttijd te verzachten en het werd nog beter. Wat denk je van een koude soep van meloen met ham of een roerei met geitenkaas en look ? Daarna kozen we allebei voor verse ravioli gevuld met zalm, roomkaas en tomaat. Als dessert kwam chocolade- en worteltaart. De chupito (borreltje dat vaak door het huis wordt aangeboden) was uiterst origineel en kwam in de vorm van een bolletje op een lepel dat “ontplofte” zodra het in je mond komt. Uitzonderlijk lekkere en originele lunch voor echt weinig geld !!!

Deze avond keken we naar Belfast, een film die onlangs een Oscar won voor het beste scenario. Uiteraard gaat de film over de problemen tussen de katholieken en de protestanten. Aangenaam kijkvoer ...


2 april - minder ?

Eergisteren het 37e afscheidsetentje op rij, deze keer naar Haweli. Ik weet niet waarom maar het smaakte mij niet zoals anders. De kip was niet zo mals, het mocht wat pittiger en de peshwari naan was aan de droge kant. Daarna nog een terrasje bij José en we konden er weer tegen.

Ik had mezelf plechtig beloofd vanaf nu iets minder uit eten te gaan maar gisterenmiddag was het weer prijs, deze keer bij restaurant Mundial in Orxeta. Ongeveer twee jaar geleden was ik hier ook geweest, toen tijdens een wandeling georganiseerd door Marco Polo en ik had me voorgenomen hier zeker terug te komen. We gingen eens kijken hoe het gesteld was met het stuwmeer van Amadorio en we waren dan toch in de buurt … We kozen voor een mengelmoesje van de Libanese en Italiaanse keuken, lekker !

Vandaag nog naar The Royal voor selder in tomatensaus met gehaktballetjes en dan kijken hoe lang we het zonder restaurant gaan volhouden.