Het vervolg ...

In een vorig leven was ik (Eddy) verantwoordelijk voor een blog en een website met de naam "mobiele honden", vandaar het grijnzende hondje. Omdat die vlag de lading niet meer dekte, ben ik overgeschakeld op "het vervolg". De meest recente berichten staan bovenaan. Terugkijken kan je via het menu hierboven.


26 oktober - Chocolade en ontploffingen.

Pff, gisteren om 7u30 maakte de wekker een einde aan onze te korte nachtrust. Dat waren we al lang niet meer gewoon maar soms kan het niet anders. Een uurtje later pikten we onze pa en Angelina op en reden we naar Benidorm om van daaruit met de Land Rovers van Marco Polo naar Villajoyosa te rijden.

Om 10u stapten we door de poort van chocoladefabriek Valor om daar met de Vlaamse Vriendenkring een rondleiding te krijgen. In dit steeds groeiend familiebedrijf worden per week 500000 kg cacaobonen uit vooral Ecuador en Ghana aangevoerd, na een heel proces resulteert dat in zo’n 100000 tot 150000 kg chocolade en pralines per dag.  Daarna volgde een wandeling door het stadje met zijn vele kleurige huizen.

Vandaag konden we een uur langer blijven liggen, om 10u werd Carina verwacht voor haar eerste les Spaans. Daar is het laatste woord nog niet over gezegd, de verwachting van Carina is nogal ver verwijderd van de aanpak van de lerares. Na de les reden we nog even langs de winkel, echt in de zon zitten was er vandaag niet bij met zware bewolking en af en toe een beetje regen.

Zo ergens tussen middag- en avondeten gingen we iets eten bij Belgomar. Later kon niet want om 19u stond de nieuwste James Bond op de affiche van de plaatselijke bioscoop. En hoe was No time to die ? Zoals verwacht : Daniel Craig als onoverwinnelijke superheld die elk soort explosie of aanslag overleeft, liefst rijdend in een kogelwerende Aston Martin waar president Biden jaloers op zou zijn. Van het verhaal word ik niet warm of koud en toch laat ik me bij elke nieuwe 007 film voor de zoveelste keer vangen.


24 oktober - brommerkes en voetbal.

Over vrijdag en zaterdag valt weinig te schrijven : vooral regen en pas gisterenmiddag kon er buiten gezeten worden. Deze ochtend waren we vroeg op stap (10u – alles is relatief) om naar Garage Rules in La Nucía te gaan. De vorige twee jaren werd het evenement geannuleerd maar nu dan toch weer een nieuwe editie, wel een heel stuk kleiner dan de vorige vier. Toch altijd plezant om een uurtje rond te hangen en oude bekenden te zien.

In de namiddag wandelden we eerst nog een stukje rond in Benidorm om daarna af te zakken naar café Panaché. Daar keken we naar de confrontatie tussen eeuwige rivalen Antwerp en Club Brugge, de wedstrijd eindigde op een billijk gelijkspel maar er had meer ingezeten.


22 oktober - nutteloos.

Lang geleden dat ik nog eens een lijstje publiceerde waar niemand in geïnteresseerd is, de bekeken films en series van de afgelopen weken.

Brabançonne, Vlaams/Waalse film over twee harmonies die het tegen elkaar opnemen in een competitie. De rivaliteit tussen de beide gemeenschappen én een liefdesverhaal horen er vanzelfsprekend bij. Onderhoudende film.

Dancer in the dark. De intussen meer dan 20 jaar oude film met Björk als de blind wordende Selma.  Deze passeerde op een avond omdat Carina hem nog niet gezien had. Zij vond het maar niks, ik blijf het fantastisch vinden.

Ook vanwege onbekend voor Carina, hebben we enkele avonden na elkaar gelachen met alle afleveringen van Het Eiland. Sammy, Alain, Guido, Frankie, Michel en vele anderen maakten van deze serie een monument in de Vlaamse komische reeksen.

Wel gekend bij ons allebei en met heel veel plezier opnieuw bekeken : Little Brittain.

Ook Rien a declarér was goed voor een avondje lachen met de dolle fratsen van de bijna opgedoekte douanepost tussen Frankrijk en België.

Lupin, een Franse reeks die moeilijk te vergelijken is met andere series maar wel een absolute voltreffer. Elke productie waarin je sympathiseert met de schurk vind ik meestal wel okee maar dit is de overtreffende trap.

The book of Henry. Gekeken op aanraden van de dochter (haha, blijft raar klinken) maar hier had ik meer van verwacht. Het verhaal op zich is best goed en origineel maar de uitwerking had beter gekunnen.

The drowning, een Engelse miniserie van vier afleveringen waarin een moeder haar eerder verdronken zoon denkt te herkennen op straat en heel ver gaat om hem bij haar te krijgen.

The killing of John Lennnon, de titel verklapt alles. Mark Chapman als de moordenaar van de Beatle speelt hier de hoofdrol. Interessant om de psyche van de killer te doorgronden.

The Marvelous Mrs Maisel, het derde seizoen. Na elke aflevering hebben we overwogen om te stoppen met deze serie maar zo slecht was het dan ook weer niet.

The Nevers, zo snel gestopt met kijken dat ik me zelfs niet meer herinner waar deze science fiction serie ging.

Jojo Rabbit, over hoe snel een jong ventje geïndoctrineerd geraakt en gaat geloven dat het nationaalsocialisme de oplossing is voor alles. Niet dus ...


20 oktober - nieuw adresje.

Het kon natuurlijk niet blijven duren en dus zijn we de afgelopen dagen wel op restaurant geweest. Maandag in de late namiddag gingen we naar Transilvania, nog altijd een goede keuze met een schitterende prijs/kwaliteit verhouding. Brood met aioli, slaatje, aan tafel bediende soep, kip met gorgonzolasaus, stukje kersentaart voor een belachelijk weinig euro’s.

Gisteren heeft Carina zich laten inschrijven bij de Spaanse les voor beginners en in de namiddag waren we uitgenodigd door Frank Marleen om iets te drinken en knabbelen.

Vandaag, vaste namiddag van de Vlaamse Vriendenkring, zag er iets anders uit dan gewoonlijk. De zaal in hotel Marina was gereserveerd voor een groot tweedaags darts tornooi en dus werd er uitgeweken naar restaurant M. Godoy aan de markt van Albir. Godoy is een restaurant met veel typisch Spaanse gerechten en absoluut een aanrader. Terwijl we aan het dessert begonnen, stroomden er meer en meer VVB-leden toe en dat bleef duren zodat er echt kon gesproken worden van een overrompeling.


17 oktober - regen !

Vandaag liet de zon ons in de steek, voor morgen voorspellen ze opnieuw beter weer. De afgelopen dagen zijn we – echt waar – nergens op restaurant geweest en dus valt er meteen ook weinig te vertellen. Gelukkig zorgt Clovis voor wat leven in de brouwerij.

Clovis is het witte hondje van de zoon (die naast mij in caravan woonde) van huisbaas Patrick en was de afgelopen jaren tijdens de lockdown periodes mijn trouwe vriend. Enkele maanden geleden is zoon Gauthier verhuisd en dus verdween ook Clovis uit het vizier. Gauthier is nu enkele dagen op reis en het is geen verrassing dat Clovis hier dan enkele dagen komt logeren. Hij herkende mij natuurlijk onmiddellijk en hij wist ook nog precies in welke kast de hondensnoepjes staan en intussen is hij hier weer met geen stokken buiten te krijgen.

Normaal gezien zouden we vandaag naar de Día Internacional in Alfaz gaan maar die is voor de derde keer op rij geannuleerd vanwege … Nu is geannuleerd dit jaar een groot woord want er gebeurt wel een en ander om de verschillende nationaliteiten in het dorp te verenigen maar alles is alleen op uitnodiging. Hopelijk volgend jaar opnieuw een volwaardige editie.

Tijdens onze wandeling met Clovis deze namiddag werd het wel heel donker boven de bergen en we waren gelukkig net op tijd terug want het begon – tegen alle weersvoorspellingen in – flink te regenen.


13 oktober - Galaxy.

Vandaag de woensdagmiddag van de Vlaamse Vriendenkring gecombineerd met een wandeling door Benidorm. Niet zomaar een wandeling maar wel een tocht langs de verschillende beelden van Galaxy, een reeks sculpturen gemaakt door de Taiwanese kunstenaar Hung Yi. De zeer kleurrijke beelden tot zes meter hoog en 1000 kg per stuk stonden al eerder in onder meer San Francisco, Shangai en Tokio.

Oorspronkelijk zouden ze hier in juli al verdwenen zijn maar de tentoonstelling werd al twee keer verlengd. Het werd een vrolijke wandeling en meteen konden we ook zien hoe druk het momenteel nog is op de stranden van Benidorm. Op sommige plekken is het zoeken naar enkele vrije vierkanten meters maar het strand is zo groot dat je nog altijd niet verplicht bent om je als sardine te gedragen, plaats genoeg voor iedereen maar absoluut druk !

Ook als je rondloopt in het centrum lijkt er van Corona al lang geen sprake meer, de terrassen zitten overal vol en de winkeltjes met goedkope kleding en souvenirs doen goede zaken. Dit is deels te danken aan de Spanjaarden die nu vooral vakantie in eigen land vieren maar ook de Britten hebben overduidelijk de weg terug gevonden naar hun geliefde drink- en feestoord. Ik dacht dat ik eens ergens gehoord had dat Benidorm zich zou gaan richten op een ander soort toeristen en zich meer zou gaan profileren als gezinsbestemming. Daar is voorlopig weinig van te zien als je de blote lijven in het centrum ziet lopen of de vleeshopen vol tattoos laveloos in het horecameubilair ziet hangen.


11 oktober - alles okee.

Het zal geen verrassing zijn : we zijn al meer op restaurant geweest dan oorspronkelijk de bedoeling was. Na de week alles inclusief in Cambrils, vonden we dat toch maar beter even zouden minderen. Helaas, hoe goed de hotelbuffetten ook zijn – het is niet te vergelijken met echt op restaurant gaan.

Het begon vrijdag al, na de markt is het de gewoonte om iets te drinken bij Albeniz. “Ach, we zitten hier nu toch – we kunnen dan net zo goed iets eten.” En daar kwamen ze : de albóndigas, de reuzenportie patatas bravas, een slaatje … het smaakte allemaal even goed. Zaterdagavond moesten we toch even de nieuwe (geopend in juli) zaak – The Royal – van kameraden Kenneth en Ronny testen. Ook daar geen klagen met lekker stoofvlees en kipfilet voor weinig geld.  Bovendien zat de hele zaak vol met bekenden.   Gisteren verjaarde Rob en een bezoekje aan Chinees restaurant Oriental Garden werd snel goedgekeurd. Nu moet ik eerlijk toegeven dat dat etentje niet alleen met Rob’s verjaardag te maken had. De dag ervoor had Carina een wespennest ontdekt onder het luifeltje van de voortent en dat nest werd vakkundig verwijderd door Rob en Letty, dat verdiende dus wel een beloning !

Tussendoor heb ik me natuurlijk nog wat geërgerd aan de resultaten van de Rode Duivels, heb ik gevloekt toen ik een lekke band had met de fiets maar hebben we toch vooral genoten van het mooie zonnige weer. Enkel zaterdag vielen er enkele druppels, net toen het verjaardagsfeestje van Amélie (kleindochter van “huisbaas” Patrick) aan de gang was.  De aanwezige wolken werden snel naar de achtergrond verwezen door de enthousiaste kinderen in het springkasteel.


6 oktober - start van het nieuwe seizoen.

Gisteren rond 10u zijn we vertrokken in Cambrils, de auto stond nog netjes op de parking waar ik hem een week eerder enigszins ongerust had achtergelaten. Iets meer dan vier uur en 400 honderd kilometer verder kwamen we aan bij onze eindbestemming. Dat Rob en Letty er zouden zijn wisten we al maar ook Frank en Marleen waren twee dagen eerder al hun plek ingenomen.

Even goedendag zeggen, iets drinken maar toch vooral veel uitladen en verhuizen vulden de rest van de namiddag en avond. Wat min of meer voorspeld was, kwam ook uit : veel te veel kleren bij want er lag (vooral dan van Carina) nog zoooooo veel van haar in de kasten, allemaal dingen die ze vergeten was. Gevolg : bijna alles wat in haar valies is meegekomen is ook meteen terug in diezelfde valies verdwenen, klaar om mee naar België te nemen tijdens de kerstvakantie.

Deze middag werden we verwacht in hotel Marina om het nieuwe seizoen van de Vlaamse Vriendenkring mee op gang te trappen. Uiteraard heb ik mijn lidmaatschap vernieuwd en ook Carina heeft haar nieuwe lidkaart in ontvangst mogen nemen. We kregen meteen ook het nieuwe ledenboekje mee en ai ai ai, dat heeft voor een probleem gezorgd. Er worden de volgende weken en maanden zo veel uitstappen georganiseerd dat we de rest van het jaar op water en brood zullen moeten leven. Gelukkig had Letty deze avond al lekkere verse soep voor ons gemaakt ! Toch maar even een kleine opsomming van wat er allemaal op het programma staat : Benidorm Palace, een jeeptocht, bezoek chocoladefabriek, 4 dagen naar Jaén en omgeving, 6 dagen naar Extremadura, een verrassingstocht, de buurt van Novelda, een showavond in het casino enz. Nu maar hopen dat Corona geen roet in het eten gooit en het wordt een flink gevulde winter.

Overigens is er van winter momenteel nog geen sprake, we profiteren volop van de zachte temperaturen en de zon. Afhankelijk van welke weersite je bekijkt zou het de volgende dagen af en toe kunnen druppelen, we zien wel ...


4 oktober - genoeg geweest.

Gisteren gingen we kijken naar de halve triathlon in Salou. Om 8u begonnen ze aan het zwemgedeelte, dat was een beetje vroeg voor ons maar het fietsen en lopen hebben we grotendeels kunnen volgen. Het deelnemersveld was zeer internationaal, nummer 1 kwam uit de USA en de rest van de TOP-10 werd bevolkt door sportievelingen uit Nederland, Duitsland, Spanje, Nieuw-Zeeland, Noorwegen en Frankrijk. Als ik het goed begrijp verdient de winnaar hier zo’n 25000 euro ! Een mooie bijverdienste dus … maar net iets te vermoeiend voor mij, ik zou waarschijnlijk al verdrinken tijdens de 1,9 km zwemmen want de zee was wel heel wild.

Gisterenavond begon het dan te regenen en volgens de voorspellingen zou het vandaag ook niet droog blijven. Gelukkig is de weerman/vrouw hier even geloofwaardig dan in België en viel het allemaal wel mee. Aan het zwembad liggen was vandaag wat hoog gegrepen en dus werd er wat gewandeld en vonden we ook enkele caches.

Morgenvroeg vertrekken we naar Alfaz en zullen we terug zelf voor ons eten moeten zorgen. Helemaal niet erg want de verzadigingsgrens qua hotelbuffet is echt wel bereikt. De avondanimatie zal ik ook niet echt missen, het niveau was echt aan de (zeer) lage kant.


2 oktober - Tarragona.

Vandaag werd onze strandvakantie onderbroken door een bezoekje aan Tarragona. De bus naar deze mooie stad stopt letterlijk voor de deur van het hotel. Het was weer een hele tijd geleden dat ik hier voor de laatste keer was maar ik blijf het een interessante stad vinden. Overzichtelijk, niet te groot en zeker niet de massa toeristen die Barcelona elke keer te slikken krijgt. We hebben in het centrum de voor de hand liggende zaken bekeken : het amfitheater, de kathedraal, de restanten van de oude omwalling enz.

Vele bezienswaardigheden die vroeger gratis toegankelijk waren zijn nu betalend geworden. Ik vraag me altijd af of dat een goede zaak is. Sinds kort is er een toeristenbelasting ingevoerd als je in Cataluña overnacht. Dat geld moet ergens heen gaan, ze zouden het bijvoorbeeld kunnen gebruiken om de bezienswaardigheden te onderhouden én gratis te maken/houden. Als er nu, gewoon een veronderstelling, 1000 mensen per dag van plan zijn om de kathedraal te bezoeken gaan er misschien maar 50 daadwerkelijk binnen en betalen ze 5 euro inkomgeld. Als het gratis is, gaat waarschijnlijk iedereen binnen en krijgt het patrimonium pas echt de aandacht dat het verdient.