30 juli - zonnebrillen.

Vorige week, tijdens het opruimen, vond Carina dat ik toch wel heel veel lees- en zonnebrillen heb. Meer dan vijf euro hebben die nooit gekost en dus was het niet moeilijk om er afscheid van te nemen. En zo leggen we nu al enkele dagen elke avond een zonnebril in het sanitair gebouw. Telkens is die na een tijdje verdwenen. De voorraad is nu uitgeput en het is afwachten wanneer we iemand over de camping zien paraderen met een bekende zonnebril.

Gisteren hebben we een fietstochtje gemaakt en daarbij werden 22 caches gevonden, haast allemaal heel simpel verstopt.  's Avonds had ik zin in een Martino en daar horen een paar druppeltjes Tabasco bij.  Een tijdje geleden hadden we een flesje Habanero Tabasco gekocht en dit was dé gelegenheid om het flesje te openen.  Slokdarmverwoestend ! ! ! 

Vandaag is al het gereedschap dat nog in de Shurgard aanwezig was, opgehaald. Nu nog een goede ziel vinden die de kasten er komt uithalen en naar het containerpark wil brengen.


26 juli - Fratelli !

De voorbije drie dagen werden voor een groot deel gevuld met verhuizen en opruimen. Ik verduidelijk : ik huur al veel jaren een opslagruimte bij Shurgard . Voor veel te veel geld kan je daar spullen veilig bewaren. Het grootste deel bestaat uit dingen die ik nog nooit gemist heb en ook nooit meer zal nodig hebben maar weggooien is ook zonde.

Tot aan het plafond stonden daar intussen talrijke kartonnen dozen opgestapeld, van veel dozen wist ik niet eens meer wat de inhoud was. Dat weet ik nu nog niet maar de dozen zijn intussen wel verhuisd naar de kelder van Carina’s mama. Daar zal ik de volgende weken alles wel eens uitmesten. Ik veronderstel dat ik regelmatig verrassingen zal tegenkomen, dat was gisteren al het geval toen ik mijn oude schoolrapporten vond. Als ik ooit niets anders meer te zeggen heb, zal ik er wel eens over vertellen.

Vrijdagavond gingen we na de noeste arbeid een hapje eten, al is een hapje misschien het verkeerde woord. We verzeilden bij Fratelli, en dat is niet zomaar een pizzeria ! Daar gaan ze mij absoluut nog meer als klant zien : een zeer uitgebreide kaart aangevuld met dagelijkse suggesties. Wij kozen voor gefrituurde inktvisringen en vitello tonnato, gevolgd door een gigantisch stuk kabeljauw voor de mama, scalopina met roquefort voor Carina en voor mij zeer lekkere linguini met heel veel scampi’s in een duivels sausje. Afgesloten werd met een ijsje. De zeer drukke baas moet je er bij nemen, zoals iedereen in de horeca klaagt hij over de coronacrisis.

Gisteren was het iets soberder, maar de Apfelstrudel met ijs en slagroom in het café van Radio Minerva smaakte ook. Vandaag moest de auto terug naar Lochristi want de vakantie van de familie aldaar was voorbij. Daarna met bus-trein-bus terug naar Sint-Job, een tocht van ongeveer drie uren – enkel te overleven met een ijsje onderweg.


23 juli - van Gent naar Sint-Job.

Gisteren hebben we de bus naar het centrum van Gent genomen, heel raar gevoel dit jaar zonder Gentse Feesten maar wel perfect weer om (en dat is dan vooral voor Carina) de stad te ontdekken. Een wandeling van zo’n 10 kilometers bracht ons langs de voornaamste bezienswaardigheden en hier en daar konden we ook een cache loggen en een terrasje doen. Ook Carina is nu overtuigd : Gent is veel gezelliger dan Antwerpen.

Tegen de avond hebben we Lochristi verlaten, de auto van Luc volgeladen met alle overblijvende spullen uit de Terminuzzz. Het was bijna donker toen we de camping in Sint-Job opreden en alles werd snel in de voortent gezet.


21 juli - verkocht.

Vandaag werd de lijst met geïnteresseerden voor de Terminuzzz verder afgewerkt. Het werd al snel duidelijk dat enkel opkopers geïnteresseerd waren en ik heb het vermoeden dat een aantal onder hen onder verschillende namen mails stuurden om zo de prijs te manipuleren. Rond 14u kwamen er twee jongemannen uit Limburg en die hebben de bestelwagen dan meegenomen voor een klein prijsje.

Tijd dus voor het definitieve afscheid van de Terminuzzz… De oude Peugeot Boxer heeft mij nog mooie jaren geschonken zonder al te veel problemen maar aan alles komt een einde. Voorlopig kan ik nog enkele dagen de auto van nonkel Luc gebruiken en daarna zullen we enkele weken zonder vierwieler door het leven moeten. Na de verkoop zijn we weer vertrokken om een reeks caches te zoeken. Bijna alles werd gevonden en er waren enkele pareltjes bij ! Toen was het tijd voor mosselen a volonté bij Lunch Garden. Kleine mosselen maar zeer lekker !


20 juli - wachten op niemand.

Gisteren is het eindelijk nog eens gebeurd : enkele uren gaan cachen. Echt vlot ging het niet, niet alleen omdat een heel aantal caches niet gevonden werd maar ook door een pijnlijke achillespees. Toch konden we er weer enkele afvinken en na een wandeling van ongeveer 10 km gingen we iets drinken op een terrasje in het “centrum” van Beervelde. Op het terras zat ook een oude man met wandelstok die regelmatig van stoel en tafel veranderde. Waarschijnlijk was dat zijn versie van een kroegentocht.

Vandaag kwam Krien even langs om naar jaarlijkse traditie haar GPS systeem te updaten. Toen dat in orde was, gingen we naar de Pizza Hut om de buiken te vullen. In de namiddag wilden we graag nog enkele caches zoeken maar er zou iemand komen zien naar de bestelwagen. Helaas, de paljas kwam niet opdagen en zo was de maandag naar de vaantjes.


18 juli - Lochristi.

Ik was al enkele dagen in Lochristi en vandaag kwam ook Carina naar hier met de trein. De voorbije dagen moest zij nog werken en dus kon ik met nonkel Luc ongelimiteerd zeveren over de meest onbelangrijke onderwerpen. De kinderen (er waren ook nog nichtjes op bezoek) hebben we amper gezien, die waren de hele week bezig met filmopnames. Scenario, schmink, kledij, camera, monteren – alles werd door hen zelf bedacht en uitgevoerd. Het resultaat – Barbie en de vier seizoenen – was ronduit indrukwekkend !

Toen ik Carina aan station Dampoort had afgehaald was onze eerste prestatie de overschot sushi van gisteren opeten, dat smaakte. Daarna werd de Terminuzzz leeggehaald. Ook al liggen er al een hele tijd geen kleren meer in, is de koelkast leeg en is de rest van de voorraad achtergelaten in Sint-Job, toch lag er nog een heleboel rommel in. Overwegend kleine spullen maar alles bij elkaar toch nog goed voor vijf grote zakken vol. Nu is hij echt helemaal leeg en meteen heb ik hem ook officieel te koop gezet :

https://www.2dehands.be/plaats/m1577638863/view?c=d721e818194200feca4409741512b6e6&previousPage=mympSeller


15 juli - slechte punten voor Action.

Eergisteren kregen we een zeldzaam mooie zomerdag, gisteren was het dan weer onvervalst strontweer. Wat voor het weer het ook is, de werken in de voortent vorderen maar langzaam. Zondag hadden we kastjes gekocht bij Brico (actie, alles zonder BTW !) en die zijn met veel moeite ineen geknutseld. Vandaag is de koelkast geleverd die we gisteren bij Vanden Borre hebben gekocht. Gisteren zijn we ook nog wat prullen gaan kopen bij Action en daar voelde ik me echt niet veilig. De winkel was overvol, er werden duidelijk te veel mensen tegelijk binnen gelaten en veel van die mensen stonden ook nog gezellig te keuvelen. Ook stonden er overal dozen in de weg en om die te passeren kon je niet anders dan heel dicht bij de andere klanten komen. Onaangename ervaring !


12 juli - en nu ik voor het vuurpeleton.

Vandaag was het mijn beurt. Mama Yvonne (roepnaam Yum) heb ik al verscheidene keren gezien maar vandaag kwamen ook dochter Jessy, schoonzoon Rachid en kleinzoon Rayan aan bod. Eerst kijken naar caravan en voortent en daarna naar Tapaz, het campingrestaurant. Vier generaties aan tafel en lekker gegeten. Mijn nieuwe schoonfamilie valt zeer goed mee, dat is toch altijd meegenomen.


11 juli - officieel.

Ja, ik geef het toe : ik had Carina een beetje bang gemaakt. Totaal onnodig maar eens een smeerlappeke altijd een smeerlappeke. Vandaag werd ze officieel voorgesteld aan een deel van de familie en het was met een bang hartje dat ze meereed naar Lochristi. Uiteraard viel de kennismaking helemaal mee, ik had niet ander verwacht. De gebakjes met koffie gingen er vlot in en zelfs blijven om te barbecueën werd goedgekeurd. Daarna ging het alleen nóg vlotter, misschien had de witte wijn daar iet mee te maken. Ook nicht Yessica kon haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en kwam met zoontje Trey met de trein afgezakt naar Oost-Vlaanderen.


8 juli - afscheid.

Eén van de dagelijkse rituelen is kijken naar de Camperhuub blog om te zien of er een nieuw bericht verschenen is van Guy. Dat deed ik ook deze voormiddag en bij het zien van de titel en de eerste regel wist ik ongeveer wat er zou volgen.

Ik leerde Guy een jaar of tien geleden kennen toen hij een berichtje naar mij stuurde. Hij was toevallig op mijn blog terecht gekomen en na het lezen daarvan begon hij ook wel interesse te vertonen om met een camper te gaan reizen. Enige tijd later kocht hij een oudere Dethleffs en kwam hij bij ons op camperpark Costa Blanca staan.

Na gezondheidsproblemen verhuisde hij naar een caravan in Benidorm en nog later was het overwinteren verleden tijd en bleef hij in Leuven waar hij God en klein Pierke kende. Dat kan ook niet anders als ex-cafébaas, redacteur en weet ik wat nog allemaal. We konden onvoorstelbaar lang palaveren over allerlei onderwerpen. Guy had een kijk op het leven die sterk overeenkomt met mijn levensvisie. Ook politiek gingen we samen tegen de politieke stroom in.

Guy was veruit één van de slimste mensen die ik ooit ontmoet heb. Zijn ellenlange mails blijven voor altijd in mijn elektronische brievenbus zitten. Waren wij vrienden ? Dat weet ik niet, ik zou het eerder kameraden noemen. Voor mij mogen al de vlaggen halfstok !

https://camperhuub.wordpress.com/2020/07/08/last-call-for-drinks/?#comment-5006  


7 juli - voortent.

Ons pakket van Obelink is net op tijd geleverd. Al enkele dagen volgden we met ongeduld de online tracking om te zien waar onze bestelling zich bevond en deze ochtend werd de voortent en nog een heleboel andere zaken geleverd bij de mama van Carina. Zij moest vandaag tot 12u werken en een half uur later werd de Terminuzzz voor de zoveelste keer volgestapeld en konden we naar Sint-Job vertrekken.

Om 14u kwamen Leo en Wilma ons helpen en die hadden ook het nodige materiaal bij om alles wat gemakkelijker te maken (opstapje, hamer …). Het moest allemaal vandaag gebeuren, anders zou het meteen uitgesteld worden tot na het weekend want de volgende dagen voorspellen ze alleen maar gietende regen.

Rond 17u stond alles zoals het moet en dat hebben we voor 99% aan Leo te danken. Wat een ingewikkeld gedoe : stokken van allerlei diktes en lengtes zonder nummers of kleurtjes om het wat duidelijker te maken.


5 juli - bezoekjes.

Gisteren (zaterdag) was het echt geen weer om buiten te komen en dat hebben we dan ook niet gedaan. Enkel tegen de avond zijn we even over de camping gewandeld en dan valt het op hoe rustig het hier is. Niet alleen de omgeving maar ook op de camping zelf, in het weekend zou je toch wat meer leven in de brouwerij verwachten – zeker nu het ook vakantie is. Enkel in de verte hoor je af en toe een knal, waarschijnlijk schietoefeningen op het militair domein van Brasschaat.

Vandaag was het bezoekjesdag. Eerst naar de mama van Carina en daar op restaurant, daarna naar een vriendin die mij toch ook eens in levende lijve wou zien. We waren maar net vóór het invallen van de duisternis terug thuis.


2 juli - vroeg.

Onmenselijk vroeg liep vanmorgen om 4u30 de wekker af en een half uur later vertrok Carina met de rode vouwfiets naar de bushalte. Ik heb dan het geluk om nog enkele uren te blijven liggen. De rest van de dag was het wachten op droge momenten om nog een beetje te rommelen. In de namiddag ging ik de rode vouwfiets halen want Carina ging na het werk haar “grote” fiets ophalen bij haar mama en fietste van Deurne naar hier in Sint-Job. Dat is allemaal prima gelukt, niet vanzelfsprekend want Carina haar oriëntatievermogen laat wel eens te wensen over.


1 juli - Schijndel.

Op woensdag moet Carina meestal niet werken en dus konden we gisteren uitslapen, dat dachten we toch … Om 7u kreeg ik telefoon van Angelina, de vriendin van onze pa. Die stond op de luchthaven van Alicante om met TUI naar Brussel te vliegen maar werd door de beveiliging tegengehouden, paniek natuurlijk.

Als je via TUI je vlucht reserveert krijg je een nummer en daarmee kan je dan normaal inchecken. Op voorhand je ticket afdrukken of online inchecken is dan niet nodig, tot gisteren. Zonder een voorafgaande verwittiging moest je nu een ticket laten zien, op papier of op je telefoon. Ik vroeg aan Angelina om die dwarsliggende controleur aan de telefoon te krijgen. Wonder boven wonder lukte het met mijn beperkte kennis van de Spaanse taal om die man te overtuigen haar toch door te laten. Iedereen blij want er werden uiteraard nog meer mensen tegengehouden.

Nog even blijven liggen en na het ontbijt vertrokken we in de gietende regen naar De Wit in Schijndel (NL). Voor de onwetenden : een gigantische winkel (70000 m² !) vol met kampeermateriaal, tuinmeubelen, daktenten, sportkleding enz. Genoeg om vijf kilometers en evenveel uren rond te slenteren en twee winkelkarren vol te laden.

De meeste dingen die gekocht werden zijn zaken voor de voortent : grondzeil, tapijt, stoelen, tafel en allerlei kleine prullen die van pas kunnen komen. Probleem : we hebben nog geen voortent :-) en dus zit de Terminuzzz momenteel nokvol te wachten tot er een voortent staat. Die voortent hebben we deze avond besteld bij Obelink, ook een mega winkel in Nederland maar te ver om over en weer te rijden. Het is nu afwachten wanneer de tent geleverd wordt, hopelijk snel.