12 april - van puur natuur naar freak show.

Op een voor mij bijna onmenselijk uur (7u45) werden we vanmorgen door de bus van de Vlaamse Vriendenkring Benidorm opgepikt in Albir. Na de onvermijdelijk plas- en koffiepauze reden we tot Cofrentes. Daar scheepten we in voor een boottocht over de rivier Júcar.

Van de in totaal bijna 500 km lange rivier zouden wij een stukje van heen en terug 30 km afvaren. Het traject loopt van de oude stuwdam tot de nieuwe die in 1983 in gebruik werd genomen. Het water doorsnijdt een natuurgebied waar vele diersoorten hun thuis hebben gevonden maar spijtig genoeg kregen wij geen enkel exemplaar in het vizier.

Omdat een aantal opvarenden het te koud zouden vinden met de ramen open, verhuisde ik regelmatig naar de voor- of achtersteven om foto’s te nemen. Na de vorige excursies werd ik al min of meer tot “officieel” fotograaf bevorderd, en dat vind ik helemaal niet erg. Het is ook altijd plezant als je achteraf complimentjes krijgt, zo ijdel ben ik dan wel.

Na de boottocht kregen we een kleine rondleiding in het kuuroord (balneario) van Cofrentes. Een heel groot domein om te wandelen maar de meeste mensen komen hier voor het geneeskrachtige water. Jaarlijks ontvangen ze hier 100000 gasten. Vandaag mochten wij hier mee aanschuiven aan het buffet en om 16u stapten we opnieuw op de bus om naar de Costa Blanca terug te rijden.

Ik stapte niet af in Albir maar aan hotel Mediterráneo in Benidorm waar intussen de Benidorm Tattoo Convention begonnen was en ook daar werd ik – verrassing – verwacht om foto’s te nemen. Het hele weekend kan je mij daar tegen het lijf lopen.


11 april - sobere lunch.

Gisterenavond had ik een berichtje gekregen van Nico en Nancy die voor een week op camping Benisol staan. Het was weer een hele tijd geleden dat ik hen gezien had en dus ging ik rond de middag even op bezoek. Daarna wou ik naar Pizza4U gaan maar echt honger had ik niet. Een simpele hamburger bij McDonalds volstond om het uit te houden tot de avond. Tenslotte was ik gisteren al naar Sabor geweest en morgen worden we tijdens de laatste uitstap van de VVB ook in een restaurant verwacht. Het kan niet alle dagen feest zijn. De McDonalds was trouwens voor een heel deel verbouwd sinds de laatste keer dat ik er was, een verbetering kan ik het niet noemen ...


9 april - 25 jaar.

Eigenlijk is er vandaag helemaal niets te melden en toch is het een beetje een speciale dag voor mij. 25 jaar geleden overleed mijn grootmoeder langs moederskant, voor mij altijd bekend als “de kleine bomma”. Uiteraard was er ook een “grote bomma”, die overleed enkele maanden later. Zij was dus de moeder van mijn moeder en ik heb haar nooit kwaad gezien, toch een hele prestatie met mij in de buurt. Ze woonde achter de Nationale Bank in Antwerpen, niet ver van waar toen de Sinksenfoor stond – toen dé woensdagmiddaguitstap ! Ik herinner mij ook nog dat er in het begin van de straat een winkeltje was dat muziekinstrumenten verkocht. Naar de glimmende trompetten in de etalage kon ik uren blijven kijken.


8 april - aprilse grillen bestaan hier ook.

Een wisselvallige dag : af en toe een druppel, de ene moment blauwe lucht en een kwartier later zwaarbewolkt maar wel warm. Deze ochtend zijn Annie en Bernard vertrokken en amper twee uurtjes later stonden Jan en Mimi voor de poort en zo zijn er nog altijd vijf plaatsen bezet. Deze middag kwam onze pa een paar klusjes uitvoeren en nu hangt mijn teevee eindelijk tegen de muur met de beugel die ik maanden geleden al gekocht had. De banden van de Terminuzzz werden op de juiste druk gezet en onze pa zaagde een stukje uit een dwarsplank in de koffer zodat de plooifiets daar nu vlotter in past.


7 april - een fantastische dag !

De dag begon frisjes en ook toen we rond 10u30 het sportcentrum van La Nucía binnenstapten kon je nog best een trui verdragen. En dus was het schrikken toen we uren later weer buitenkwamen want het was intussen een heel stuk warmer geworden. Hadden we de hele dag gezwommen, op de klimmuur geklauterd of waren we op een andere manier sportief bezig geweest ? Natuurlijk niet, het was vandaag de “Día Internacional” – intussen al voor de zesde keer.

Naar jaarlijkse gewoonte kwamen de delegaties in stoet de polyvalente zaal binnen en daarna bracht bijna elk land een dansnummer of werd er muziek gemaakt, soms een combinatie van beide. Ook verschillende internationale dansgroepen toonden hun kunsten. Uiteraard was er ook veel te eten en te snoepen, anders zou ik het nooit zo lang uithouden biggrin.  Ook de uitbaters van Jaipur, ons favoriete Indisch restaurant, waren aanwezig én trakteerden me zelfs op een bordje lekker eten.

Hoe mooi en gezellig deze dag ook was, alles werd nog beter in café Panaché met een overwinning van Antwerp op het veld van Anderlecht. We staan inmiddels op een mooie vierde (Europese) plaats met vijf punten voorsprong op de achtervolgers.

Dit Braziliaans meisje zal vanavond goed slapen, haar moeder moest al snel opgeven ...


5 april - Ta Casa.

Kurt Cobain 25 jaar dood, wat vliegt de tijd. Meteen ook al 25 jaar geleden dat ik voor de laatste keer in Azië was, toen in Maleisië. Toen ik er met Nancy rondtrok haalde het nieuws ook daar de voorpagina van de kranten. Waar we toen precies waren kan ik me niet meer herinneren maar het was vast avontuurlijker dan de (bijna) wekelijkse wandeling naar de markt van Alfaz.

Het grootste avontuur van vandaag was ons bezoek aan Ta Casa, één van de "chiquere" restaurants hier in de buurt en het enigste restaurant waar ik slechts één keer geweest ben omdat ik toen vond dat de verhouding prijs/kwaliteit/kwantiteit niet helemaal in orde was. Vooral op zondag staat de parking hier vol met auto’s uit het duurdere marktsegment. Vorige week ontdekte ik dat ze nu ook goedkope lunchmenu’s aanbieden en dat moesten we dan toch eens uitproberen.

Eerst werden we (Thierry, Malvina, onze pa en ik) uitgenodigd bij Ferdinand en Marita voor de aperitief en tegen 14u gingen we aan tafel. Voor 10 euro voorgerecht, hoofdgerecht, dessert en een drankje is niet uitzonderlijk in Spanje maar voor zo’n bedrag mag je ook niet te veel verwachten. Een slaatje of uiensoep en dan spare ribs of halve kip, het ging allemaal vlot binnen maar reuzenporties kon je het niet noemen en een sinaasappel in schijfjes als dessert kan je moeilijk haute cuisine noemen. Toch is dit voor herhaling vatbaar áls je niet gehaast bent want op een half uurtje ben je hier niet buiten. Alles ging heel langzaam maar dat was helemaal niet erg want buiten begon het steeds meer te bewolken en harder te waaien. Ik was nog maar net thuis en het begon zelfs zachtjes te regenen.


4 april - frisser.

Een aantal graden frisser dan gisteren maar wel mooi weer. Bernard liep de hele dag over en weer om zijn tuin verder af te werken maar hielp me tussendoor wel even om de Terminuzzz (mijn bestelwagentje) te verzetten. In mijn eentje lukt dat niet omdat de poort tussen bovengedeelte en campergedeelte van het terrein te smal is om zonder “loods” te passeren. Meteen duidelijk maken dat je je hierdoor niet moeten laten afschrikken om ooit naar hier te komen met je camper want dan kom je langs “de grote poort” binnen.

En zo staat mijn busje nu dus voor mijn caravan en kan ik beginnen aan de voorbereiding van de reis naar België. Alles moet gereorganiseerd worden omdat de plooifiets in de koffer toch flink wat plaats inneemt. Er is allemaal geen haast bij en waarschijnlijk verandert alles de volgende weken nog een aantal keren van plaats.


3 april - telefoongepruts.

Gisteren naar Sabor geweest. Van het voorgerecht wist ik onmiddellijk dat het mij zou smaken maar wat te denken van het hoofdgerecht : zalm met spinazie en currysaus ? Rare combinatie maar wat was dat lekker ! En zo is het dit jaar en al de vorige jaren al dikwijls gegaan, de vreemdste combinaties zijn soms het lekkerste. En ook al zou het een keer wat minder zijn, een week later zitten we er toch opnieuw.

Vandaag was het ondanks de stevige wind heel aangenaam om in de zon te zitten. Toch heb ik heel veel tijd in de caravan doorgebracht. Mijn slimme telefoon begon de laatste tijd slomer en slomer te worden en dus heb ik alles eraf gegooid en van nul terug begonnen. Uuuuuuuren ben je daar mee bezig maar alles lijkt nu toch beter te werken. Misschien binnenkort toch eens rondkijken voor een nieuwe betaalbare vervanger. Ik had deze week een mooie gezien maar de huidige modellen werken allemaal met nano simkaarten en ik heb nog een microkaart. Mijn Spaanse kaart omruilen kan hier uiteraard, maar met de Belgische Proximus lukt dat niet.

Na het vertrek van Ben en Jannie gisteren hebben we vandaag nieuwe gasten mogen ontvangen en zo hebben we weer vijf bezette plaatsen.  En Allies ? Die liet vandaag iemand van Skyler satellietservice komen, het wordt een dure maand voor haar zo ... 


1 april - winkelen.

Flauwe grappen moet je hier niet vrezen vandaag want 1 april is hier een dag als elke andere. Als elke andere maar gelukkig niet als de vorige want vandaag was het veel droger en deed de zon zelfs af en toe moeite. Ik hoop dat Rob en Letty niet al te slecht weer hebben onderweg want die zijn deze ochtend vroeg vertrokken. Hun vertrek was normaal gepland voor vrijdag maar afgeschrikt door de slechte weersvoorspellingen in de Pyreneeën tegen het einde van de week, zijn ze vandaag afgereisd.

Ik had, met het oog op een bewolkte dag, met onze pa afgesproken om te gaan winkelen in Finestrat. En zo kwam ik thuis met twee paar sport/wandelschoenen, een paar kousen, een trekking broek, (nog maar eens) een externe harde schijf, twee usb-sticks en een voorraadje eten voor de volgende weken.  Vanavond nog eens zelf eten gemaakt, ook lekker !

Toen ik weer thuis kwam stond Allies aan de poort te wachten. Haar camper startte niet meer en er zou iemand langskomen om de accu te vervangen. Na anderhalf uur wachten ging ze terug naar haar camper en ja hoor, de pechverhelpers stonden twee minuten later aan de poort te wachten.


Vicky : mama-abuela-overgrootmoeder-vriendin-paellawonder-taartenvirtuoos maar toch vooral de grote liefde van Patrick, heeft ons verlaten. Het ging al een hele tijd niet goed met haar en zondag 31 maart is het lijden gestopt. We zullen haar herinneren zoals op de foto, goedlachs en optimaal profiterend van het leven. Rust zacht xxx