Het vervolg ...

In een vorig leven was ik (Eddy) verantwoordelijk voor een blog en een website met de naam "mobiele honden", vandaar het grijnzende hondje. Omdat die vlag de lading niet meer dekte, ben ik overgeschakeld op "het vervolg". De meest recente berichten staan bovenaan. De oudere berichten verhuizen bij het begin van een nieuwe maand naar het menu hierboven.


UITGESTELD TOT 28 OKTOBER ! ! !


19 oktober - maak je geen zorgen.

Ik heb geen idee of er in Nederland of België aandacht wordt besteed aan de overvloedige regen die momenteel grote delen van Spanje teistert, maar wij ontsnappen er (voorlopig ?) aan.  Al enkele dagen zijn de hulpdiensten op alles voorbereid en is de bevolking gewaarschuwd om rekening te houden met wateroverlast.  

In de Sierra Nevada (in het zuiden bij Granada) zijn ze blij met een eerste sneeuwlaag van 10 cm maar in het gebied tussen de delta van de Ebro (onder Tarragona) en Castellón (ten noorden van Valencia) zijn er veel problemen, daarbij horen ook populaire toeristische plaatsen zoals Benicassim en Peñíscola.  Op een aantal plaatsen is meer dan 200 liter regen per m² gevallen. Niet alleen aan de kust trouwens, ook in de buurt van Teruel en Zaragoza.   Het gevolg laat zich raden : overstromingen, weggespoelde wegen, drijvende auto's ...

Ook vandaag leeft een deel van Spanje verder onder code oranje of rood en kan je beter binnen blijven.  Maar nogmaals : hier in de buurt van Benidorm geen problemen ! Gisteren was het hier zelfs overwegend zonnig en vandaag (10u30) niet meer dan enkele druppels.  

Ik heb van het iets mindere weer geprofiteerd om nog enkele kastjes te monteren.  Net als vorig jaar, had ik weer een heleboel onderdelen over maar vermits de eerdere constructies nog altijd overeind blijven, maak ik mij daar deze keer geen zorgen over.


17 oktober - B-NL

Ik heb gisterenavond nog een hele tijd getwijfeld : ga ik naar Benidorm of niet ? De regen viel regelmatig met bakken uit de lucht en ook al is de natuur er blij mee, ik niet ! Maar ja, alles voor het vaderland (waar ik met weinig tegenzin gevlucht ben) en de Rode Duivels.  De Panaché zat goed vol, voornamelijk te wijten aan een braadworsten/bier/lederhosen feestje dat in de namiddag had plaatsgevonden en waarvan de mensen langer bleven hangen dan afgesproken.

De wedstrijd ? Bwah, zoals de meeste vriendschappelijke matchen : veel spelers wisselen en weinig resultaat.  Ambiance was er wel volop ! Behalve Tirolers en dronken Schotten zat ook Jeff Brown (die we gisteren zagen optreden) naar het voetbal te kijken.  


16 oktober - Marise en Jeff.

Het werd uiteindelijk een zeer geslaagde avond gisteren, ook al kwam er maar bitter weing volk opdagen.  Zoals het hoort kregen we eerst een voorprogramma, in dit geval Mystic Vendetta.  Meestal zit je dan op je horloge te kijken om vast te stellen dat ze amper vijf minuten gespeeld hebben terwijl het al een uur lijkt.  NIET in dit geval ! Een meer dan stevige rockband speelde de ene hit na de andere, zangeres Marise overgoot alles met een Tina Turner sausje en de saxofonist deed het geheel nog wat meer swingen. 

Na dit spetterende optreden kon de ster van de avond alleen maar tegenvallen,.  Muziek en achtergrondzang kwam uit de laptop en dan krijg je al snel een karaoke artiest.  Weer een verkeerd vooroordeel, Jeff Brown begeleidde zichzelf op basgitaar zodat je toch een live ervaring kreeg.  Bovendien is het een supersympathieke kerel die een uitgebreid repertoire beheerst : CCR, Police, Tremeloes, Slade, Sweet enz.  Toen hij vroeg of we van Bon Jovi hielden riep ik "Bon Jovi sucks" waarop hij meteen een gevat antwoord klaar had, in de stijl van "Ja, maar hij versiert meer grieten dan wie dan ook en op zijn bankrekening staat veel meer geld dan op de mijne".

Toen hij een kwartier later You give love a bad name" inzette, stonden Rob en ik recht en verlieten de zaal.  Puur toeval, ik moest gewoon zien dat ik voor middernacht op camping Almafra was om niet voor een gesloten poort te staan.  Ik stuurde Jeff daarna een berichtje om ons te verontschuldigen en vrijwel meteen kreeg ik een antwoord terug.  Zoals gezegd : sympathieke kerel !


15 oktober - mee met de tijd.

Het heeft hier gisteren dus geregend, flinke buien maar helemaal niets vergeleken met andere delen van Spanje.  Er zijn plekken waar meer dan 200 liter per m² gevallen is met als logisch gevolg buiten hun oevers tredende rivieren en overstromingen.  In de Pyreneeën hebben ze een laagje sneeuw gekregen en terwijl ik dit schrijf is het buiten hard aan het waaien.  De herfst komt eraan, zoveel is duidelijk.

En dan iets meer uitleg over mijn "knutselaankopen" gisteren.  Diegenen die mij kennen weten dat ik niet meteen een handige jongen ben en creatief kan ik mij ook niet echt noemen. 

Slim vond ik mezelf vroeger wel maar dat durf ik nu ook niet meer van mezelf zeggen.  Om dat te compenseren heb ik een slimme teevee gekocht.  Enkele jaren geleden waagde ik, met de nodige vertraging, de stap naar een smartphone en gisteren werd het een smart tv.  Van helemaal geen kijkbuis tot zoiets ultra modern, "een kleine stap voor de mensheid, een grote sprong voor mij” zo bleek al snel.  Waar is de tijd dat je slechts twee of drie zenders kon ontvangen, de tijd waar je met een draaiknop aan de zijkant van het toestel van BRT naar RTB kon overschakelen - meer was er niet.  

De problemen begonnen al tijdens het instellen.  Als je als thuisland Spanje ingaf, hoorde daar automatisch ook Spaans als taalkeuze bij.  Niet echt een probleem maar ik heb het toch liever in het Nederlands, Aantwaarps hoort nooit tot de mogelijkheden - schande !

Vermits ik (nog ?) geen satellietschotel heb, ben ik aangewezen op wat ik hier in de buurt uit de lucht kan plukken én natuurlijk online streaming - wat een uitvinding ! Intussen kan ik kiezen uit meer dan 30 Spaanstalige zenders maar hoe ik die kan rangschikken volgens mijn voorkeur, daar ben ik nog niet uit.  Veel te moeilijk al die moderne brol crying ... 

Straks ga ik met Rob in Hotel Marina in Benidorm naar Jeff Brown kijken.  Wie ? Ik had het ook niet geweten maar op de affiche is te lezen dat hij bij The Sweet en The Tremeloes heeft gespeeld.  Dat zijn mooie adelbrieven maar enig opzoekwerk toont aan dat hij bij beide groepen maar laat in de schijnwerpers kwam.  Hoe kan je zoiets omschirjven ? Een re-re-reünie van de opgegraven overblijfselen door de bakker van de broer van de eerste zanger.  We zien wel, het is in ieder geval een avondje uit dat alleen maar mogelijk is omdat ik nu de auto van onze pa kan gebruiken.


14 oktober - regen (en dat mocht wel een keer).

Als onze pa een weekje naar België gaat, zorgen de weergoden er meestal voor dat ik minstens drie keer per dag verzuip omdat ik verplicht ben met Chico te gaan wandelen.  Gisteren scheen de zon nog volop en ook vandaag begon mooi.  Op dit moment (16u45) is het echter heel hard aan het regenen en in de tweede helft van de volgende week zou het nog erger worden.  

Ik probeer via de live streaming van VRT de verkiezingsuitslagen te volgen maar de uitleg van Ivan De Vadder is momenteel onverstaanbaar.  Heel erg is dat niet want de voorlopige uitslagen stemmen mij niet echt positief.

Gelukkig was ik deze ochtend al vroeg naar Carrefour en MediaMarkt gereden (jaja, open op zondag) om knutselmateriaal aan te kopen zodat ik mij tijdens deze regenachtige namiddag niet moest vervelen.

Tegen de avond stopte het met regenen en werden we beloond met mooie kleurtjes.


13 oktober - afkicken.

Rond deze tijd, het is nu zaterdag 9u20, vertekt de TUI vlucht van Alicante naar Antwerpen met aan boord onze pa.  Nee, hij gaat niet speciaal voor de verkiezingen naar huis - dat is puur toeval.  Tijdens zijn verblijf in de koekenstad moet ik voor hondje Chico zorgen.  Dat wil zeggen dat ik in onze pa zijn caravan ga slapen tot volgende zaterdag.  Wereldnieuws ? Nee, maar ik heb echt niets anders te vertellen.  Het is maar om iedereen te verwittigen die mij de tijdens de komende week tegenkomt : ik zal weer zware afkickverschijnselen vertonen want geen wifi als ik op camping Almafra zit.  Uiteraard rij of wandel ik elke dag over en weer naar mijn eigen caravan om toch op de hoogte te blijven van alle omkoopschandalen en roddels.  


11 oktober - verrassing bij Sabor.

Terwijl het voetbalschandaal in België steeds groter lijkt te worden blijven wij hier genieten van de zon.  Vandaag was het Sabordag en niet zomaar eentje.  Onze pa wist van niks en was in de veronderstelling dat Rob en Letty mee zouden gaan eten, tot neef Raymond en echtgenote Marina binnenstapten.  Het was weer vele jaren geleden dat we elkaar nog eens gezien hadden en dus kon er gezellig bijgekletst worden.  

Enkele weken geleden kreeg ik een berichtje van Raymond : welke dag gaan jullie naar Sabor, wij zijn met vakantie in de buurt en zouden ook graag komen om je vader te verrassen.  Dat "in de buurt" bleek l'Ampolla te zijn, hier ruim 300 km vandaan.   Raymond vond dat helemaal geen bezwaar, waarmee ik meteen niet meer de grootste zot van de familie ben blink ... en zij nog eens 300 km moesten terugrijden terwijl wij een kwartier later al thuis waren.  Wij zijn niet het soort familie dat bij elkaar de deur platloopt, dat gaat ook moeilijk als je 2000 km van elkaar woont, maar het was fijn om elkaar nog eens te zien zonder dat er iemand overleden is. 


10 oktober - auw.

Zoals het nieuws de hele dag beheerst werd door het grote voetbalonderzoek, zo werd mijn dag overschaduwd door verschrikkelijke nekpijn.  Ik was gaan slapen zonder enig probleem en een uur later werd ik wakker door stekende pijn in mijn nek.  Op mijn buik, op mijn rug, op een bolletje - het hielp allemaal niet en slapen ging echt niet.  Een drietal kg Ibuprofen maakte het een beetje draaglijk maar mijn hoofd omdraaien voor een mooie verschijning zat er vandaag niet in.  Met Rob en Letty naar Indisch restaurant Jaipur ging wel biggrin

Het was de eerste keer na de "zomerstop" dat we hier binnenstapten maar werden onmiddellijk herkend.  Het eten was zoals altijd heerlijk en de bediening supervriendelijk.  We moeten en zullen ook nog andere soortgelijke restaurants bezoeken tijdens de volgende maanden maar naar Jaipur zullen we altijd blijven terugkomen, al is het maar omdat het op wandelafstand is.


9 oktober - kijkvoer.

's Avonds wordt het ook hier alsmaar vroeger donker en als er geen voetbal is, kijk ik nog altijd graag naar series en films.  Elke weekdag hoort daar Thuis bij, de eeuwigdurende hersenloze soap.  De laatste tijd passeert ook regelmatig "De rijdende rechter" en/of "Mr. Frank Visser doet uitspraak", gewoon om mij te ergeren.  In beide programma's worden burengeschillen "opgelost", in de meeste gevallen zou de methode van András Pándy het meest aangewezen zijn.  Zoek maar even op om te weten wat deze manier op zijn kerfstok heeft.

En gelukkig zijn er ook meer interessante dingen te zien.  Ik heb Genius – Picasso gezien, over de beroemde schilder uiteraard. Omdat ze steeds sprongen maken in de tijd, is het moeilijk volgen maar één ding heb ik onthouden : zijn ego evenaarde zonder problemen zijn talent als grote vernieuwer in de kunstwereld. Wat een onuitstaanbare man was hij soms ! Een beetje zoals ik, alleen heeft niemand ooit een schilderij van mij willen kopen. Misschien omdat ik nooit geschilderd heb ?

De vorige Genius – Einstein vond ik interessanter maar waarom weet ik al niet meer. Alzheimer light :-)

Met heel veel jaren vertraging heb ik ook eindelijk het tweede seizoen van matroesjka's gezien, blijft leuk.

Het zesde seizoen van "Orange is the new black" ging er vlotjes in maar maakt bijlange niet zoveel indruk meer dan de eerste seizoenen.  

Ink Master, de tattoo competitie gepresenteerd door Dave Navarro van de Red Hot Chili Peppers en intussen al bezig aan het elfde seizoen krijgt ook altijd mijn aandacht.

Films ? Stapels tegelijk ! Veel om heel vlug te vergeten, als een film na een kwartier mijn aandacht niet te pakken heeft verdwijnt hij in de virtuele prullenbak.  Hoewel ik een fan ben van de Vlaamse film gingen Sprakeloos en Cargo toch ook snel die richting uit.

Ik heb absoluut wél genoten van 

- The fundamentals of Caring : een onervaren verpleger krijgt te maken met een ongeneeslijke tiener en ze groeien langzaam naar elkaar toe.

- Kodachrome : een klein beetje hetzelfde onderwerp maar iets trager (en ook een tikkeltje voorspelbaar).

- Seeking a friend for the end of the world, een beetje de derde road movie in een rij.

- en natuurlijk Temple Grandin, maar daar heb ik het al over gehad - topfilm !


7 oktober - markt Albir.

Deze ochtend - nu ja, het was bijna middag - naar de markt van Albir geweest.  Twee markten op drie dagen tijd, is dat niet een beetje overdreven ? Absoluut, want op al de markten wordt hetzelfde verkocht.  Toegegeven, de markt was eigenlijk maar een uitvlucht om met onze pa naar Snackbar Albir (ons plaatselijk frietkot) te gaan.  Omdat het nog een beetje vroeg was én omdat ons favoriete plekje om te zitten bezet was, deden we eerst nog een kleine wandeling.  En toen deed ik iets wat ik mezelf ooit beloofde om regelmatig te doen : binnenwandelen in Fundación Frax ! Je kan hier bijna altijd gratis komen kijken naar wisselende tentoonstellingen.  Deze keer was, behalve de schilderkunst van Cepero en Soria, ook een zaal gewijd aan fotograaf Jaume Fuster met prachtige foto's van de Sierra Helada.  


6 oktober - smullen ...

Alweer prachtig weer vandaag maar regelmatig wel een stevige wind.  Helemaal niet erg met een temperatuur van rond de 25 graden.  De voormiddag vloog voorbij en al snel was het tijd om een hapje te gaan eten.  Het werd opnieuw Grieks maar deze keer met Vicky, Patrick, Letty en Rob.  Het voordeel ? Veel voorgerechtjes bestellen om te delen !

Normaal was het de bedoeling om daarna naar het voetbal te gaan kijken in de Panaché, gevolgd door enkele gevechten tussen Moren en Christenen in Benidorm maar dat kwam er niet meer van.  De ouderdom zeker ?

Ik heb de wedstrijd tussen Eupen en RAFC dan maar in de caravan gezien.  Twee blunders van Bolat (gelukkig zonder gevolg), te ver getrapte hoekschoppen, slechte passen - een goede wedstrijd kon je dit weer niet noemen.  Gelukkig is Juklerod er altijd om een schitterende voorzet te geven.  Antwerp staat door deze overwinning op een mooie derde plaats, dat pakt niemand ons af.  Nu hopen op een nederlaag van Anderlecht en we blijven ook op die derde plaats staan.  


Temple Grandin ! ! !

Ik zie veel films en volg veel series. Een mens moet iets doen als hij 's avonds in zijn eentje zit. Heel dikwijls krijgt een of andere rechtstreekse uitzending van een voetbalwedstrijd voorrang en dat ging ook gisterenavond weer zo zijn. Voor de wedstrijd keek ik even in mijn uitgebreide collectie films op de harde schijf en zag daar “Temple Grandin” tussen staan. Waar heb ik die film vandaan gehaald ? Nog nooit van gehoord. Vanaf de eerste minuut was ik verkocht en vergat ik het voetbal : wat een verhaal en wat een fantastische acteerprestatie van Claire Danes (kruising tussen Rain Man en Forrest Gump) !


5 oktober - de eerste keer.

Gisteren voor de eerste keer sinds mijn terugkeer met onze pa naar Grieks restaurant Santorini geweest, altijd lekker. Ikke florinis (paprika's met look en kaas) en onze pa iets onuitspreekbaar als voorgerecht.  Daarna voor mij een kipbrochette en onze pa koos voor lever met ajuin.  Een glaasje ouzo vooraf, tijdens het eten water en een koffie na.  Minder dan 30 euro kwijt voor 2 personen, probeer het maar eens in België ...

Vandaag voor de eerste keer naar de markt van Alfaz, daar voor de eerste keer churros gegeten en daarna voor de eerste keer naar Albeniz – het vaste terrasje na de markt. Ook voor de eerste keer : wolken rond onze huisberg, de Puig Campana.


3 oktober - nog altijd zomer.

Ik ben hier weer helemaal in mijn rol van de vorige jaren gevallen.  Dat wil zeggen : veel plannen maken en weinig uitvoeren, met andere woorden de perfecte lamzak uithangen.  Dat ultieme niets doen wordt af en toe onderbroken door euh nog minder doen.  Het is hier dan ook nog altijd absoluut zomerweer met slechts af en toe een wolkje en een licht briesje.

Intussen zijn er hier al zeven plaatsen bezet, dat is al veel voor begin oktober.  Gisteren heb ik mee geprofiteerd van de gloeiende kooltjes in de barbecue van Rob en Letty.  Dat smaakt altijd !

Deze middag hoorde ik ineens een raar geluid in de voortent.  Wat bleek ? Eén van de stormbanden die de voortent bij hevige wind aan de grond moet houden, is doorgesleten.  Nochtans is die amper een jaar in gebruik.  De hevige zon tijdens de zomer krijgt hier alles kapot.  Alles, behalve mijn plantjes - die hebben het hoogseizoen zonder water overleefd.

Ik ben ook nog eens langs onze pa geweest, dat was al bijna een week geleden.  Ook bij hem op de camping waren al heel wat meer plaatsen bezet dan vorige keer.  Ook dit jaar hebben ze weer een aantal kampeerplaatsen opgeofferd om meer stacaravans te zetten.