30 juli - 13-63-84

Intussen ben ik opnieuw in Lochristi maar niet zonder verplichte tussenstop in Mortsel en Deurne.  De laptop van Liliane (zus van Nancy) moest onder handen genomen worden en dan ben ik gewoonlijk de pc-dokter van dienst.  Er was ook iets te vieren vandaag : 13 jaar geleden huwde ik met Nancy.  Echt geslaagd kan je ons huwelijk niet noemen maar we maken nooit ruzie, dat kan niet elk koppel zeggen ! Bovendien kwam 84 jaar geleden mijn moeder op de wereld én vandaag zou ze 63 jaar getrouwd zijn met mijn vader.  Helaas ...


29 juli - Sfinks.

Drie festivals op evenveel dagen, onvermijdelijk betekent dat kiezen en over en weer rijden. Het weekend werd afgesloten in Boechout, op het Sfinks festival. De eerste keer dat ik hier kwam, moet halverwege de jaren 80 geweest zijn – toen nog in de tuin van de Sfinks villa. Intussen is het festival altijd maar gegroeid én geëvolueerd van betalend naar gratis. Gratis, dat wil zeggen : hopen dat er zoveel mogelijk gedronken en gegeten wordt. Geen probleem voor mij, maar de wachtrijen waren hier en daar echt wel heel lang. Toen ik mijn eerste stapjes op de festivalweide zette was het nog geen 12u en alles was nog heel rustig. In de loop van de middag werd het een echte stormloop en in de speeltuin moest je veel moeite doen om een stukje plastic te zien van de vele springkussens, zoveel kinderen zaten erop. Het programma was zeer gevarieerd maar voor rock ben je hier al tientallen jaren aan het verkeerde adres. Hier draait het om wereldmuziek in al zijn vormen. Ik vond de Grey Stars (uit Marokko) zeer goed en ook Sona Jobarteh was zeer knap. Zee Avi in de clubtent was dan weer iets helemaal anders, zo heb ik het graag. Dé teleurstelling was Zap Mama, hier had ik veel meer van verwacht. Behalve de pijnlijk dreunende bassen valt hier weinig over te vertellen. Julian Marley was dan weer een waardige afsluiter, reggaedeuntjes kunnen altijd op mijn goedkeuring rekenen.

 


28 juli - naar Dendermonde.

 

Rond de middag naar Zaventem gereden om de familie af te halen na hun zeer geslaagde vakantie in Kroatië. Terug in Lochristi was er nog even tijd voor een bord spaghetti en toen vertrok ik naar Dendermond voor het M'Eire Morough folkfestival. Ik ben er ooit nog eens geweest maar dat was al een hele tijd geleden en, als ik het mij goed herinner op een andere locatie. Behalve een goede programmatie wat muziekgroepen betreft, is er ook veel randanimatie en, ik citeer de organisatie, wordt alles met een keltisch sausje overgoten. Of het geschiedkundig allemaal klopt, zal mij worst wezen, het was in ieder geval gezellig en daar kom ik voor. Toen Zigo gedaan had, was het een stuk na middernacht en tijd om in bed te kruipen.

 

 


27 juli - veel afwisseling vandaag.

 

De dag begon vroeg : om 8u30 was ik al in het Sint-Lucas ziekenhuis voor een bloedafname. Alles ging vlot en nog vóór 10u parkeerde ik de auto ergens tussen Maldegem en Sijsele om caches te zoeken.

Op een dag waar ze iedereen de raad geven om geen inspanningen te leveren, plan ik een zoektocht. De bescheiden wandeling liep voor het grootste deel door een bosachtige omgeving waar veel schaduw was. Alle caches op mijn lijstje werden gevonden, een opkikker die ik nodig had na al de mislukte zoekpogingen onderweg in Frankrijk.

Ik reed verder naar Sijsele om ook daar nog enkele caches mee te pikken en toen was het tijd om een bezoekje te brengen aan Jacques en Christine. Vroeger was dat in Lissewege, nu dus in de deelgemeente van Damme. Gezellig bijkletsen onder de parasols en een drankje, meer moet dat niet zijn. Op het einde ging Jacques mee een cache zoeken in hun straat en ook die werd gevonden.

De rit ging verder naar de kust, Wenduine meer bepaald en ook daar werd nog een cache gelogd, 15 op 15 – dat was lang geleden. In Wenduine is er heel het weekend een retro evenement met optredens, oldtimers enz. Omdat er morgen en overmorgen andere zaken in de agenda staan, ben ik vandaag een kijkje gaan nemen.

 


25 juli - drie goede daden.

Vandaag vroeg opgestaan en in Mortsel gaan ontbijten met Nancy. Daarna volgde mijn eerste goede daad voor vandaag : bij de sociale dienst van het OCMW lag een hond buiten, met zijn leiband vastgemaakt. Het beest lag in volle zon en dus ben ik meer dan een half uur op het voetpad blijven staan om voor een beetje schaduw te zorgen.

De volgende halte was Heist op den Berg, Home Marjorie – een instelling voor mensen met de ziekte van Huntington. Meer uitleg over deze aandoening kan je lezen op huntingtonliga.be. In Home Marjorie is Mario opgenomen.Tijdens de gloriedagen van de punk had je twee broers die iedereen kende : Mario en Lorenzo. Alles goedpraten wat ze gedaan hebben, kan onmogelijk maar het waren wel iconische figuren. Lorenzo is drie jaar geleden gestorven maar Mario heeft nog altijd dezelfde pretoogjes als vroeger. Communiceren is niet gemakkelijk maar als je moeite doet om hem te begrijpen en je neemt je tijd, dan lukt het wel. Met dit bezoek had ik mijn tweede goede daad achter de rug. Vijf minuutjes later kon ik de auto parkeren bij Chris en Maria – om nog een minuut later weer terug te rijden naar Home Marjorie waar ik mijn rugzak was vergeten. Chris reed intussen al even mee, zo konden we al een beetje roddelen achter Maria haar rug.

Mijn rugzak stond gelukkig nog waar ik hem vergeten had en zo kon het volgende bezoekje echt beginnen. Chris en Maria waren vroeger vaste klanten van Camperpark Costa Blanca maar overwinteren nu altijd in Portugal. Dit bezoek kon je moeilijk een goede daad noemen (eerder een opofferingtonqueout ) maar Nancy had een fruittaart meegegeven en dus werd het toch nog een goede daad : de hongerigen spijzen … Lekkere taart trouwens, maar wel moeilijk te snijden.


23 juli - even op adem komen.

 

Gisteren alweer een fantastische zomerdag, waarom zou een mens nog op reis gaan met dit weer en zoveel keuze om ergens iets te beleven ? Rond de middag reed ik naar Antwerpen, waar de Groenplaats werd ingepalmd door Fiesta Europa. Kraampjes uit een een vijftiental (schatting) landen waar je iets kon kopen, eten en/of drinken.

Vooral Grim Reaper trok mijn aandacht, maar ik vond de flesjes allemaal aan de dure kant. Je kon er een mengsel met de Carolina Reaper kopen, die peper scoorde onlangs op de Scovilleschaal (om de “heetheid” te meten) 2200000 punten. Dat wil zeggen dat je dit in een verhouding van 2200000:1 moet verdunnen voor je geen vuur meer spuwt …

Ik heb op het plein zelf niets gegeten want rond 15u was ik met Nancy afgesproken om naar Fort 4 in Mortsel te gaan. In de plaatselijke zomerbar is het gezellig zitten en gisteren was er ook een – tegenwoordig onvermijdelijk – foodtruck festival. Regelmatig kom je dezelfde caravannetjes en bestelwagens tegen die je allerlei hapjes aanbieden maar hier stonden er toch ook weer een aantal onbekende bij.

's Avonds werden de Gentse Feesten afgesloten. Nu ja, avond … ik ben pas rond 23u vertrokken. Net op tijd om mij tot aan het podium van het Sint-Baafsplein te wringen om uit de bol te gaan bij Kenji Minogue. Daarna nog naar Sint-Jacobs voor Halve Neuro. Naar jaarlijkse traditie vertrek ik de laatste avond zonder fototoestel of telefoon naar de Feesten. Hoe minder je bij hebt, hoe minder je kan verliezen of stuk maken. Los Tarascos op het Walter De Buckplein om 5u heb ik niet meer meegemaakt, toen lag ik al een uur in bed. Ik word oud !


21 juli - wat denk je ?

De dag begon met wachten, wachten op de weekendkrant.  Normaal is die er ten laatste om 8u, nu stak ze twee uur later nog niet in de brievenbus en pas om 11u besefte ik dat er vandaag geen krant zou zijn vanwege 21 juli, nationale feestdag.

En wat doe je in een weekend zonder krant ? Juist, naar de Gentse Feesten gaan – de krant heeft daar trouwens niets mee te maken.  Vandaag was ik, net als gisteren, in het gezelschap van Krien.  Het was heel druk vandaag en dan verlies je elkaar regelmatig uit het oog.  Geen probleem want ik kon gewoon de reuk volgen.  Niet gewassen vandaag ? Jawel, maar frietjes eten was blijkbaar net iets te moeilijk voor Krien vandaag – de saus hing werkelijk overal !

Geen boombal meer en dus helemaal vrij om te gaan waar we wilden.  Tijdens de wandeling kom je uiteindelijk toch een keer in het Baudelopark terecht en alles blijft daar draaien rond dansen in al zijn vormen.  Zo zagen we een stukje initiatie Afrikaanse dans én tango.  Van op een veilige afstand heb ik stiekem de tangopasjes mee geoefend maar verder reikt mijn ambitie niet.

Een boottochtje hoorde er ook bij en dan ontdek je snel het voordeel van een slecht geheugen.  De gids die ons over de Leie voerde vertelde waarschijnlijk hetzelfde verhaal dan vorige keer maar voor mij klonk het allemaal nieuw.  Na de rondvaart vonden we een perfect plaatsje aan het water om iets te drinken en tegen 20u waren we present aan de Korenmarkt voor het optreden van Prima Nocta.  Tussendoor was er ook nog tijd om het graffitistraatje nog eens van naderbij te bekijken én voor een grote frappuccino.


21 juli - boombal.

En alweer twee dagen achter de rug die bijna volledig aan de Feesten gewijd waren.  De avond werd telkens afgesloten in het Baudelopark met een boombal en ook al was het gisteren iets minder mooi weer, de dansvloer stond weer de hele avond afgeladen vol.  Wat wil je ook met topgroepen als Trio Dhoore, Aérokorda en Beat Bouet Trio.  Uitstekende publiciteit voor het boombalfestival eind augustus !

Natuurlijk was er ook wat afwisseling met bv metal van Circle Unbroken maar de keuzestress is soms loodzwaar.  Zo moest ik “noodgedwongen” Hannelore Bedert, Vive la Fête, Amparanoia en Willem Vermandere missen – je kan niet alles hebben in het leven. 


19 juli - dure dag.

Gisteren heb ik mijn Boxer naar de plaatselijke Peugeot garage gebracht en na het betalen van een flinke rekening kon ik hem in de namiddag weer meenemen.  Stootblokken vervangen en alles nagekeken/vervangen wat nodig was.  Een auto kost nu eenmaal geld … Minder blij was ik – terwijl ik het wel een beetje had zien aankomen – met het nieuws dat de EGR klep zal moeten vervangen worden.  De laatste tijd voelde ik dat de motor minder vermogen leverde (onderweg in Frankrijk viel het vermogen zelfs even helemaal weg) en de computer gaf inderdaad de gevreesde foutmelding.  Voorlopig proberen we het te verhelpen met een additief te voegen aan de diesel.  Helpt dat niet, dan zal ik nog eens iets illegaals moeten organiseren om een nieuwe klep te financieren. 

Vergalt zoiets mijn feestplezier ? Neeeeeeeeeeeeeeeeee, en dus trok ik gisterenavond naar het centrum van Gent.  De bedoeling was om een half uurtje Yevgueni mee te pikken voor ik naar Mira op het Luisterplein (François Laurentplein) zou gaan kijken maar als Klaas Delrue en co al 20 minuten te laat beginnen spelen, wordt dat moeilijk.

Mira dan, altijd een plezier om haar te horen/zien.  Naast haar kijken is deze dagen moeilijk want ze is hoogzwanger.  Haha, alsof ik kan inschatten hoeveel weken/maanden ze nog moet gaan.  Mooi optreden in ieder geval, zij aan de piano en begeleid door celliste en contrabassiste.  Mijn spellingscontrole onderlijnt contrabassiste, zou dat woord niet bestaan ? Vanaf nu dus wel !

De avond werd afgesloten door Isabelle A op hetzelfde plein, dat viel absoluut mee.  De tent en het plein zat helemaal vol.  Tussendoor probeerde ik een biertje waar ik nog nooit van gehoord had : L' Arogante, past bij een Antwerpenaar dacht ik zo.  Echt lekker vond ik het niet, te hoppig – er komen meer van die dingen op de markt tegenwoordig.  Wel een mooi glas maar stiekem meenemen ligt niet in mijn aard, vooral omdat je er dan nog de hele avond/nacht mee moet rondlopen cool.


18 juli - korte nacht.

Halverwege de Gentse Feesten en we leven nog altijd.  Gisterenavond ging het er wild aan toe in de Kinky Star.  Diane Grace stond, lag en kroop op en over het podium.  Ketchup, chips, shampoo en andere vloeistoffen vlogen in het rond.  De stem van Mauro hield wonderwel stand tot het einde maar veel langer dan een half uur kan een normaal mens zoiets niet volhouden.  Maar is er wel iemand van DG normaal ? De video die afgelopen weekend werd opgenomen zal misschien het antwoord geven.

Ik kon ook nog een stukje meepikken van Panjabi MC en Shantel, party party party !

Deze ochtend was het nog veel te vroeg toen de wekker me wekte maar de auto moest om 8u in de garage zijn voor jaarlijks onderhoud + vervanging “elastisch stootblok ophanging” waarvoor ik bij de laatste keuring een opmerking kreeg.  


15 juli - a star is born !

Na twee dagen Gentse Feesten ga ik al een pauze inlassen. Niet dat de feesten zo belastend zijn want ik ben elke avond al op een redelijk uur terug vertrokken. Redelijk dat wil zeggen rond het tijdstip dat een werkende mens naar zijn/haar afstompend baantje vertrekt. Gisterenavond was het in ieder geval plezant want dan stond in het Baudelopark het eerste boombal op het programma. Donderdag en vrijdag is dat vanaf 19u30 eveneens het geval, kom maar af ! En waarom vandaag een rustdag ? Omdat het helemaal geen rustdag was en dat was het gisteren evenmin. Meer uitleg ? Okee, een tweetal maanden geleden kwam ik op Facebook een oproep tegen om mee te figureren in een videoclip/kortfilm van de groep Diane Grace. Dat had ik veel eerder nog al eens willen doen maar toen kwamen de draaidagen slecht uit maar dit weekend zombie spelen, dat zag ik wel zitten. En zo werd ik gisteren met een aantal anderen getransformeerd tot “ondode”. Ik hoor de meesten al luidop denken : bij Eddy zal daar weinig make up aan te pas komen, die ziet er al jaren uit alsof hij dood is. Je vergist je : met kilo's tegelijk werd vetschmink op mijn aangezicht, oren en nek aangebracht. Dat ging er allemaal niet zo gemakkelijk af en op de tram keken de mensen maar raar naar mij. Vandaag konden ze mij “gebruiken” als priester, dat was een veel properder rolleke : enkel maar een laagje om er witter uit te zien. Alles bij elkaar was het tof om eens mee te maken, ook al breng je het grootste deel van de tijd al wachtend door. Maar tijd, dat is nu eens iets waar ik meer dan genoeg van heb en dus mogen ze mij nog een keer voor zoiets vragen. Bij de andere figuranten zaten er bij die al in tientallen films en series in beeld hebben gelopen, gezeten of gelegen. En wat voor film gaat het worden ? Dat is nog even wachten, maar verwacht iets luguber ...  Alles ging er professioneel aan toe : geluidsman, iemand voor de belichting, drie camera's, make up, special effects enz.  Vooral over het grimeren heb ik niemand horen klagen blink.

Ook nog iets over de locatie van de opnames.  Een deel werd gefilmd in de haven van Antwerpen, de binnenopnames gebeurden in de vochtige kelders van cinema National, een oude bioscoop die recent "herontdekt" is in de Lange Beeldekensstraat.  


14 juli - eerste dag Gentse Feesten.

Gisterenochtend is de familie naar Kroatië vertrokken. Vroeg opstaan was de boodschap want om 8u moesten ze in Antwerpen zijn om het vliegtuig te nemen naar Split. Omdat ik toch in de buurt was, werd er weer met Nancy afgesproken in de Vlegel om te ontbijten. Mijn schatteke had een wespensteek gehad en haar hele bovenarm zag rood. Via een tussenstop in Oostakker bij de Carrefour (eindelijk zwembroeken naar mijn gading gevonden) ging het opnieuw naar Lochristi. Een hele middag in de zon zitten was de perfecte voorbereiding voor de eerste dag van de Gentse Feesten. Een “big parade” (mini-uitvoering van carnaval in Rio), een optreden van de Olympics, een straffe Hendrik en een Brugse Zot later was het tijd voor de “Lords of Lightning”. Hoe dit technisch precies werkt weet ik niet maar twee mannen in een soort maliënkolder (om de elektriciteit te geleiden ?) zorgen voor een aantal kunstmatige bliksems. Nog nooit eerder gezien ! Na het hevige geknetter wandelde ik naar het Luisterplein om Barbara Dex te zien, die met “Dex tot de tweede macht” liedjes van haar vader brengt. Echt lang ben ik niet gebleven want vandaag (en morgen ook) moet ik constant over en weer pendelen tussen Gent en Antwerpen. Gent voor de feesten, Antwerpen voor filmopnames – daarover later meer !


10 juli - teleurstelling.

Het heeft vannacht geregend ! Dat is de eerste keer sinds mijn noodweer in Frankrijk van vorige maand. Het was ook een stuk frisser vandaag en in t-shirt rondlopen was er niet bij. Geen probleem, zowat de hele voormiddag zat ik binnen bij tand- en oogarts maar ik kwam tevreden terug buiten : geen gaatjes – niet in mijn tanden, niet in mijn ogen. En dan : wachten, wachten, foto's van afgelopen weekend bekijken, wachten, blog schrijven en wachten. Wachten en de uren aftellen tot de wedstrijd van de Rode Duivels tegen Frankrijk begon.  Het werd wachten op niks.  België presteerde niet op topniveau en tenzij ze het tegendeel bewijzen in de finale, vind ik Frankrijk geen waardige wereldkampioen.


9 juli - industrie, bootjes kijken en over de grens.

Vandaag stond er een uitstapje gepland naar het Antwerpse havengebied. Nog voor ik vertrok moest de reisweg gewijzigd worden want door een ongeval liep alle verkeer vast in de buurt van Stabroek en de achterliggende wegen. Op de Scheldelaan werd bovendien bijna overal gewerkt waardoor je er nergens kon parkeren om foto's te nemen van de petrochemische installaties. Helemaal in het noorden reed ik de grens over om in de bocht van Bath naar bootjes te kijken maar echt veel scheepsverkeer was er vandaag niet. In het dorpje staan enkele tientallen huizen en een kerk, voor de rest heerst hier absolute rust. Wel grappig om te zien hoe een Nederlandse straat er toch compleet anders uitziet dan eenzelfde straat aan onze kant van de grens. De tocht ging verder en over de wel zeer hobbelige kasseien bereikte ik de parking van polderdorp Lillo. Maximum toegelaten gewicht 1,5 ton maar bordje pas gezien toen ik vertrok.

9 juli - kleurig.

Langs de totaal getransformeerde en voor mij onherkenbare Noorderlaan (ook al heb ik er een groot deel van mijn jeugd doorgebracht) reed ik naar Zurenborg. Binnen enkele weken heeft daar het grote graffiti event “Meeting of Styles” plaats en ik had dus nog even tijd om de kunstwerken van de vorige editie te bewonderen. En ook al waren de creaties onder de brug van de A12 vorige week de moeite, dit is echt van een andere kaliber. De artiesten zitten hier natuurlijk niet met de beperking van een zuil maar toch … echt fantastisch wat die gasten allemaal doen ! ! ! Na de gekleurde straten had ik nog tijd over om langs Nancy te gaan en haar laptop een beetje “op te kuisen”. In de loop van de jaren heeft ze een heleboel ongevraagde rotzooi op de harde schijf verzameld en al die rommel is nu verwijderd.

9 juli - geniale kakofonie !

Laatste stop werd het OLT (openlucht theater) in het Rivierenhof. Daar kon je je vandaag laten overdonderen door “Godspeed You ! Black Emperor”. Samen met “And you will know us by the trail of dead” moet dat één van de mooiste namen zijn die ooit bedacht is voor een rockgroep. Rockgroep, is dat wel zo : twee drummers, violist, contrabas en vier gitaristen ? Alles instrumentaal, gemiddelde duur van een nummer 20 minuten, geen “thank you” en amper licht op het podium. Aan de PA staat een medewerker constant 8mm filmpjes te wisselen die als achtergrond voor het optreden dienen. Maar wel absoluut indrukwekkend !


8 juli - Stadspark.

Geen Na Fir Bolg festival dit jaar (weinig interessante affiche) maar geen nood : meer dan genoeg alternatieven. Vandaag was ik rond de middag afgesproken met Nancy om naar het Stadspark te gaan. Daar was een grote rommelmarkt, zoals altijd trekt dat veel volk en in een park is zoiets extra gezellig. Er stonden ook een aantal optredens op het programma maar zolang hield Nancy het niet uit. Het eerste concert kwam van Wally maar dat vond ik maar aan de flauwe kant. Er was nog wat tijd over en dus wandelde ik (nog maar eens) naar de Starbucks om mijn frappuccino verslaving te voeden. Daarna opnieuw naar het park voor Wende. Wie ? Ik had er ook nog nooit van gehoord maar blijkbaar is zij wereldberoemd in Nederland en binnen de vijf minuten had ze er een fan bij in België ! Indrukwekkend optreden, dat kon ook niet anders op een podium dat volgestouwd was met vintage Moog en Korg synthesizers. Bonkende beats en knappe teksten en toegegeven : ook een best aangename verschijning om naar te kijken. Die moest met mij op de foto, geen ontkomen aan :-) Later op de avond ben ik een en ander gaan opzoeken op Youtube en daar komt het allemaal braver over maar ik ga haar in ieder geval blijven volgen. De avond werd afgesloten met het Zesde Metaal, ook een absolute topgroep maar al vaker gezien.


5 juli - varen ...

Deze middag gingen we een beetje afkoeling zoeken op het water. Veel hielp dat niet want er moest stevig gesmeerd worden tegen de zon tijdens onze “cruise” op de Durme tussen Lokeren en Daknam. Geen grootse avonturen op dit bijna stilstaande riviertje maar wel een ontspannend uitstapje met picknick aan boord (dank u Anne en Luc). Soms zigzaggend, soms perfect door de bochten – afhankelijk van wie aan het stuur stond – vaarden we twee uur lang in een comfortabel bootje. Even werd het spannend aan een brug, konden we daar wel onder ? Ik denk dat we ongeveer een halve centimeter overschot hadden.


4 juli - warm !

Het blijft mooi weer, zeer mooi weer.  De dagen worden dus gevuld met in de schaduw zitten, hangen en liggen.  Deze bezigheden worden af en toe onderbroken door een of ander artisanaal biertje of iets om te eten/snoepen.  Sinds zondagavond zijn hier ook twee nichtjes van de nichtjes op bezoek, boterhammen smeren is dus bijna een volledige dagtaak.

Deze ochtend zijn we naar JumpSky geweest, hier in Lochristi.  Ik had er nog nooit van gehoord : een grote hal met allerlei trampolines.  De vier meisjes bleven maar springen, al kwamen ze ook af en toe iets drinken met hun vuurrode gezichtjes.  

Je zou denken dat ze de rest van de dag pompaf zouden zijn maar op hun leeftijd geraak je blijkbaar nooit uitgeput.  Deze middag slaagden ze er zelfs in om zelf een tafel, wat zeg ik – twee tafels, te maken.  Dat moet je aan mij niet vragen.


1 juli - festival in de tropen.

Alweer een nieuwe maand, de vorige berichten zijn dus verhuisd.

Vandaag ben ik tegen 14u vertrokken naar het Copacabana festival in Sint-Amandsberg.  Toen ik er aankwam was er nog maar weinig te beleven en iedereen die al aanwezig was, zocht een plekje in de schaduw.  Pas rond 16u begon het volk toe te stromen om te genieten van gratis muziek, kinderanimatie, toneelstukjes enz.  Een beetje te vergelijken met Sfinks in Boechout met dat verschil dat Sfinks meestal nog wel enkele bekende namen op de affiche heeft staan.  Dat is hier niet het geval, of in ieder geval toch niet bekend voor mij.  En omdat ook gratis festivals hun geld ergens vandaan moeten halen kost een toiletbezoek 1 bonnetje.  Als je weet dat 7 bonnetjes 10 euro kosten kan je maar best niet te veel drinken.  Je kan ook een “plasarmbandje” kopen voor 2 bonnetjes, dan mag je zo vaak als je wil de sluizen open zetten.  Met één oog op mijn telefoon (om de wedstrijd tussen Spanje en Rusland te volgen) pikte ik een aantal concertjes mee op de verschillende podia.  Dé ontdekking voor mij was Pavlove.  Om 19u hield ik het voor bekeken, dan was ik nog op tijd om Kroatië tegen Denemarken te zien.